Οι ρυθμίσεις στη Formula 1

Rythmiseis f1 013

Σας παρουσιάζουμε τα μυστικά των ρυθμίσεων στη Formula 1. Πώς γίνονται και πώς επιδρούν στη συμπεριφορά των μονοθεσίων…

Τη σήμερον ημέρα η παράμετρος της αεροδυναμικής κυριαρχεί στη Formula 1. Κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει ωστόσο τη νευραλγική σημασία του «μηχανικού φορτίου», του φορτίου δηλαδή που ασκείται στο μονοθέσιο από τη συνεργασία ελαστικών και αναρτήσεων. Κάτι τέτοιο, εξάλλου, επέδειξε η σεζόν του 2012, με την πρωταθλήτρια Red Bull να επικρατεί στην αεροδυναμική στην πορεία και τη Ferrari να ξεχωρίζει με μηχανικές λύσεις όπως η pull rod (με ράβδο έλξης αντί για ώσης) ανάρτηση μπροστά.

Ας ξεκινήσουμε, όμως, από τις πτέρυγες. Όσο μεγαλύτερη κλίση αποκτούν οι εμπρόσθιες πτέρυγες, αυξάνει το φορτίο και η αντίσταση και τόσο πιο πολύ γίνεται υπερστροφικό το μονοθέσιο στην είσοδο της στροφής («turn in oversteer») και, σε μικρότερο βαθμό, στην έξοδο («turn out pointy nose»). Όσο μικρότερη κλίση αποκτούν οι πίσω πτέρυγες μειώνεται το φορτίο και η αντίσταση και τόσο πιο πολύ αυξάνεται η τελική ταχύτητα και η υπερστροφή στην έξοδο της στροφής («exit oversteer» και «power oversteer»).

Σχετικά με τη ρύθμιση της ανάρτησης οφείλουμε να σημειώσουμε ότι τα αμορτισέρ συμμετέχουν κυρίως στην απόσβεση. Σχετικά με τα ελαστικά μέσα, οι ράβδοι στρέψης (μικρές ράβδοι που περιστρέφονται) έχουν, από το 1998 με πρώτη διδάξασα τη McLaren Mercedes και κατόπιν τη Ferrari, αντικαταστίσει τα παραδοσιακά ελικοειδή ελατήρια με χωροταξικά κέρδη που ωφελούν την κατανομή βάρους και την αεροδυναμική.

Όσο πιο μαλακή είναι η εμπρόσθια ανάρτηση και σκληρή η πίσω, τόσο πιο πολύ αυξάνεται η υπερστροφή. Αντίστροφα, όσο πιο σκληρή είναι η εμπρόσθια και μαλακή η οπίσθια ανάρτηση αυξάνεται η υποστροφή. Οι αντιστρεπτικές ράβδοι χρησιμοποιούνται κυρίως σε πολύ γρήγορες πίστες όπως το Μόντρεαλ και η Μόντσα.

Σχετικά με τις πιέσεις των ελαστικών, όσο πιο μεγάλη είναι η πίεση των πίσω ελαστικών και μικρή αυτή των μπροστά, αυξάνεται η υπερστροφή και το αντίστροφο. Όσο δηλαδή πιο μικρή η πίεση των πίσω ελαστικών και μεγάλη αυτή των πίσω αυξάνει η υποστροφή.

Αναφέρουμε παραδειγματικά μερικούς, θρυλικούς πλέον, οδηγούς σχετικά με το στιλ οδήγησής τους. Οι Μίκαελ Σουμάχερ και Ζαν Αλεζί ήταν «υπερστροφικοί» οδηγοί επιδιώκοντας μια δυναμική είσοδο στη στροφή («early apex drivers») και διαθέτοντας γενικότερα το χάρισμα μιας δυναμικής οδήγησης εν γένει. Ο Ντέιβιντ Κούλθαρντ, αντίθετα, επιδίωκε την υποστροφή που παρέχει μεγαλύτερη ασφάλεια…

Ετικέτες

Σπύρος Πέττας

Με τεράστια δημοσιογραφική εμπειρία ο Σπύρος γνωρίζει απέξω και ανακατωτά την Formula 1...

Ένα σχόλιο

  1. Νομιζω οτι στο σημειο με την αναρτηση για «μαλακη μπροστα σκληρη πισω υπερστροφη» ισχυει το αναποδο δηλαδη υποστροφη. Εκτος και αν μαλακοτερη εννοουμε ελαχιστα μαλακοτερη και ευνοει η μεταφορα του βαρους μπροστα κατα το φρεναρισμα (αλλα απ οσο γνωριζω απο τα χαρ/κα της αναρτησης το pitch του μονοθεσιου ειναι μηδενικο). Γενικα γνωριζω οτι οσο πιο σκληρη η αναρτηση (οχι σε ακραια ορια) τοσο καλυτερη επαφη με το εδαφος…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Δείτε επίσης

Close
Back to top button
Close
Close