Τάτσιο Νουβολάρι, ο Ημίθεος της οδήγησης…

tazio nuvolari (4)

«Πρόκειται για τον μεγαλύτερο πιλότο όλων των εποχών, πολύ μεγαλύτερο σε όλα τα επίπεδα και τις απόψεις από τον Σένα και τον Σουμάχερ, τον ημίθεο της οδήγησης…».

tazio nuvolari (3)Κατέκτησε πενήντα τρεις καταμετρημένες νίκες σε πρωταθληματικά και μη Grand Prix,προ και μετά του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι συνθήκες τότε στους αγώνες ήταν πολύ πιο επικίνδυνες: δημόσιοι δρόμοι, χώμα, σκόνη και χαλίκι στο κακοτράχαλο και κατά συνέπεια πολύ πιο ολισθηρό οδόστρωμα, στενά ελαστικά, σχεδόν μηδαμινά μέτρα ασφαλείας και θηριώδεις ισχείς, της σφαίρας των τριακοσίων και άνω ίππων. Μιλάμε για τον Τάτσιο Νουβολάρι, τον μεγαλύτερο πιλότο όλων των εποχών, πολύ μεγαλύτερο σε όλα τα επίπεδα και τις απόψεις από τον Σένα και τον Σουμάχερ, τον ημίθεο της οδήγησης…

Ο Νουβολάρι υπήρξε ο πρώτος που έθεσε τα πλαίσια αγωνιστικής οδήγησης όπως ισχύουν ακόμη και σήμερα. Ήταν η τεχνική της οδήγησης του στριψίματος του τιμονιού με σταυρωμένα, αλλά και σε ορθή γωνία σε σχέση με τον κορμό, τα χέρια, αυτό που στα αγγλικά καλείται crossarm, και ο πρώτος διδάξας της προ-τοποθέτησης, δηλαδή της προκλητής πλαγιολίσθησης με απότομη στροφή του τιμονιού στην είσοδο και κατόπιν ανάκτηση του ελέγχου και έξοδος με ανάποδο τιμόνι, αλλιώς «ντεραπάζ», με πολλά – πολλά χιλιόμετρα την ώρα!

tazio nuvolari (5)Το πρώτο σχολείο, ωστόσο, του Νουβολάρι ήταν οι μοτοσικλέτες, προετοιμασμένες από όχι άλλη παρά από τη Scuderia Ferrari. Με αυτές της αγγλικής Norton κατέκτησε εγχώρια πρωταθλήματα στην Ιταλία φτάνοντας τις συνολικές του νίκες σε πάνω από 100. Η οδήγηση με μοτοσικλέτα οξύνει τις αισθήσεις και προσαρμόζει εκπληκτικά το σώμα και τα αντανακλαστικά στην κίνηση. Και ο Τάτσιο Νουβολάρι υπήρξε ο πρώτος γνωστός επιτυχημένος διδάξας. Με την έννοια ότι αφού κατέκτησε νίκες και τίτλους στις μοτοσικλέτες, κατόπιν κατέκτησε νίκες και στα Grand Prix της προπολεμικής Formula 1.

Τον ακολούθησαν και άλλοι, όπως ο big little Τζον Σέρτις, πρώτος και καλύτερος με επτά παγκόσμιους τίτλους στις μοτοσικλέτες (τέσσερις στην κλάση των 400 κυβικών εκατοστών και τρεις ακόμη σε αυτήν των 350) και έναν στη Formula 1 (με Ferrari 156 Direct Injection το 1964 στον τελικό θρίλερ της Μαγκνταλένα Μιτσούκα στο Μεξικό), σε πολύ χαμηλότερη κλίμακα ο ηρωικός Μάικ Χέιλγουντ (βούτηξε στις φλόγες για να σώσει τον Νίκι Λάουντα στο Νίρμπουγκρινγκ το 1976, μαζί με τους Μερτσάριο και Λούνγκερ), ενώ τη δόξα του προσπάθησε, αλλά απέτυχε να μιμηθεί ολοκληρωμένα ο Βαλεντίνο Ρόσι.

Εναντίον του Βάρτσι…

TazioNuvolariΣε κάθε δράση υπάρχει και η αντίδραση. Αποτελεί απαράβατη αρχή της φύσης και νόμο της ζωής. Ο μεγάλος αντίπαλος του Νουβολάρι ήταν ο Άκιλε Βάρτσι. Μανιοκαταθλιπτικός, γυναικάς, είχε άδοξο τέλος από υπερδοσολογία ναρκωτικών. Ωστόσο υπήρξε ένας μεγάλος καλλιτέχνης του τιμονιού και σημείωσε αντίστοιχες επιτυχίες. Με τον Νουβολάρι μοιράστηκαν τις νίκες, αλλά ο Νουβολάρι κέρδιζε πάντα το κάτι παραπάνω.

Η ιστορία με τα… φώτα των Mille Miglia του 1930 έχει περάσει στο θρύλο. Κανείς δεν μπορεί να εξιστορίσει με ακρίβεια αν είναι αλήθεια ή όχι. Αυτός θέλει τον Νουβολάρι να πλησιάζει κατά τη διάρκεια της νύχτας τον Βάρτσι με σβηστά τα φώτα με σκοπό να τον αιφνιδιάσει και να τον προσπερνά με αναμμένα!

Μεγαλοφυία εν δράσει…

tazio nuvolari (6)Το 1932 στο Grand Prix του Μαυροβουνίου, σε ένα κολασμένο σιρκουί καλυμμένο με σκόνη ο Νουβολάρι έδειξε μια ακόμη πτυχή της ιδιοφυΐας  του απαράμιλλου θάρρους του αν προτιμάτε. Ο θρύλος εξιστορεί ότι είχε ανακαλύψει μια εναλλακτική γραμμή μέσα από ένα… βενζινάδικο που του έδινε πλεονέκτημα καθώς περνούσε από εκεί με ασύλληπτη ταχύτητα (!) Περνούσε ακουμπώντας κάθε φορά ελαφρά με τις αντλίες βενζίνης… Ακουμπώντας κάθε φορά, χωρίς να εκραγούν, να χάσει τον έλεγχο ή να αποσυντεθεί το αγωνιστικό του… Και μάλλον ο θρύλος και εκείνη τη φορά ήταν αληθινός. Κάθε φορά… Κάθε φορά μέχρι να νικήσει!…

Στη Μόντσα την ίδια χρονιά, κατάφερε να περάσει με ακρίβεια χιλιοστού με 180 περίπου χλμ./ώρα ανάμεσα από δύο φλεγόμενα αγωνιστικά που περιστρέφονταν…

Στο σιρκουί του Ντόνινγκντον Παρκ το 1938, και αφού είχε πάρει μεταγραφή στην Auto Union, σε ένα hairpin, δηλαδή πολύ κλειστή στροφή 180 μοιρών με λάδια στο οδόστρωμα, το εντόπιο είδωλο Ντικ Σίμαν είχε χάσει τον έλεγχο, αλλά ο Νουβολάρι διατήρησε τον έλεγχο μαγικά με μια… τερατώδη πλαγιολίσθηση για να κατακτήσει μια ακόμη πολύ μεγάλη νίκη.

Το Αριστούργημα…

Tazio Nuvolari (13)Αποτελεί κοινή γνώση ότι η διασημότερη νίκη του Τάτσιο Νουβολάρι υπήρξε εκείνη στο μεγάλο Νίρμπουργκρινγκ το 1935, την αποκαλούμενη πίστα Νορντσλάιφε, με μια μουσειακή Alfa Romeo P3, εναντίον των διαστημικών Mercedes και Auto Union της χιτλερικής Γερμανίας. Αφού έχασε πολύ έδαφος σε έναν ανεφοδιασμό, οδηγώντας σαν δαιμονισμένος ανέκαμπτε πολλά δευτερόλεπτα σε κάθε γύρο, προσπέρασε όλους τους αντιπάλους του και απέσπασε μια μεγαλειώδη νίκη.

Την επόμενη χρονιά, με την ίδια ξεπερασμένη P3 της Scuderia Ferrari, θα νικούσε τον ίδιο ανταγωνισμό σε τέσσερις ακόμη αγώνες, στη Βουδαπέστη, τη Βαρκελώνη, το Μιλάνο και το Λιβόρνο.

Η Εμμονή…

Vanderbilt-Cup-Tazio-NuvolariΟ Νουβολάρι τις μεγαλύτερες επιτυχίες του τις σημείωσε με τη Scuderia Ferrari του Έντζο Φεράρι. Συνιστούσε για τον Κομεντατόρε, όπως ήταν το προσωνύμιο του Φεράρι, τον τέλειο οδηγό. Έγινε εμμονή για τον μεγάλο Γέρο του Μαρανέλο. Προσπάθησε να αναζητήσει τον Τάτσιο στα πρόσωπα των Μπαγκέτι (ο μόνος που έχει νικήσει το παρθενικό του Grand Prix, στη Ρεν το 1961) και Γκίνθερ, αλλά αυτός που πλησίασε τον Νουβολάρι πιο πολύ στα μάτια του Έντζο ήταν ο Ζιλ Βιλνέβ, όμως ο Βιλνέβ σε αντίθεση με τον Νουβολάρι δεν πέθανε στο κρεβάτι του σπιτιού του, αλλά στο Ζόλντερ. Σε αποτελέσματα, ακροβατισμούς και οδηγική αλκή τον πλησίασε πολύ ο Μίκαελ Σουμάχερ, ιδίως στα χρυσά χρόνια με τη Ferrari την περίοδο 2000 – 2004, αλλά ο μεγάλος Γερμανός υπολείπεται, δυστυχώς, σε αγωνιστικό ήθος και, συνολικά, τα κατορθώματά του είναι κατά τι μικρότερα από εκείνα του Νουβολάρι, αν αντιπαραβάλουμε και τις συνθήκες…

«Ferrari sono pronto»…

Nuvolari26Ο άνθρωπος φτάνει κάποια στιγμή σε μια ηλικία που ξεχειλίζει από ικανότητα και διάθεση να πραγματοποιήσει και άλλα πράγματα με όσο, πολύ ή λίγο ο Θεός Κρίνει, χρόνο του απομένει. Αυτό το στάδιο πιθανώς διένυε ο Νουβολάρι μετά τον δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Παρότι η υγεία του δεν ήταν καλή, υπέφερε βλέπετε από φυματίωση την οποία δυσχέραιναν τα καυσαέρια των αγωνιστικών αυτοκινήτων που εισέπνεε, ήθελε να επιστρέψει στην ενεργό δράση και να νικήσει ξανά. «Ferrari sono pronto»… «Φεράρι, είμαι έτοιμος»… αναφώνησε στον Έντζο Φεράρι και αυτός του διέθεσε μια 166 Spyder Corsa για τα Mille Miglia του 1949…

Ο διάβολος (Il Diavolo όπως ήταν ένα από τα παρατσούκλια του…) έπιασε δουλειά… Προηγήθηκε κατά πολύ για μεγάλο διάστημα του αγώνα, αλλά μια βλάβη σε μια αντλία βενζίνης τον οδήγησε σε εγκατάλειψη, βυθίζοντας σε πένθος την αγωνιστική Ιταλία. «Την επόμενη φορά» τον παρηγόρησε ο Φεράρι. «Φεράρι, τέτοιες ευκαιρίες δεν παρουσιάζονται ξανά» του απάντησε ο Νουβολάρι. Λίγους μήνες μετά θα πέθαινε…

Πιστός στη γυναίκα του…

Σε μια εποχή που το ήθος έχει πάει… περίπατο και η μοιχεία δεν αποτελεί αιτία διαζυγίου παρά… αλατοπίπερο (…), ο Νουβολάρι θα μπορούσε να αποτελέσει ένα καλό πρότυπο! Η γυναίκα του είχε να το λέει για την αφοσίωσή του σε αυτήν και για το γεγονός ότι πάντοτε την κοίταζε στα μάτια. Όπως θα έπρεπε να κάνει κάθε άνδρας που τιμά τα παντελόνια που φοράει…

Palmares…

Ο Νουβολάρι κατέκτησε όλες τις μεγάλες νίκες που θα μπορούσε να κατακτήσει κανείς: Μίλε Μίλια (Mille Miglia) (1930), Τάργκα Φλόριο (TargaFlorio) στη Σικελία (1932, 1933), TouristTrophy (1932, 1933), Μονακό (1932), Άιφελ (1933), 24 ώρες του Μαν (1933 – προσπερνώντας τον Κινέτι στον τελευταίο γύρο!), Νίρμπουργκρινγκ – Νορτσλάιφε (1935), Βάντερμπιλντ Καπ (1936), Ντόνινγκτνον Παρκ (1938).

Vivere pericolosamente…

tazio nuvolari (2)Ο μύθος του Νουβολάρι είναι ανεξάντλητος. Σε έναν αγώνα τού είχε σπάσει η στεφάνη του τιμονιού και κατάφερε να φέρει το αγωνιστικό του στα πιτς (!) κρατώντας με το ένα χέρι τη σπασμένη στεφάνη και στρίβοντας με το άλλο χέρι την κολώνα του συστήματος διεύθυνσης…

Ξεχωριστή αναφορά αξίζει ο τελευταίος αγώνας του Νουβολάρι, τα Mille Miglia του 1949 με τη Ferrari 166 Spyder Corsa. Αυτή, μην αντέχοντας την κακομεταχείριση στην οποία την ωθούσε ο Νουβολάρι, καθώς ξεπερνούσε τα όρια και αντέστρεφε τους νόμους της φυσικής και των πιθανοτήτων, άρχισε να αποσυντίθεται!

Όταν το καπό άνοιξε και ένα τμήμα του πετάχτηκε στο δρόμο, ο Νουβολάρι παρατήρησε στον εμβρόντητο συνοδηγό του: «Καλύτερα! Τώρα θα ψύχεται πιο πολύ η μηχανή»!

tazio nuvolari (1)Αργότερα, ξεκόλλησε το κάθισμα του οδηγού και στη θέση του βάλανε ένα κασόνι με… φρούτα. Ο Νουβολάρι έβρισκε δηλαδή ισορροπία πάνω σε ένα κασόνι με φρούτα! Τελικά επήλθε η μοιραία μηχανική βλάβη (άλλη εκδοχή αναφέρει ότι καταστράφηκε ανεπανόρθωτα ένας άξονας) και ο ίδιος ο Έντζο Φεράρι σχεδόν έπεσε στα πόδια του ηρωικού Τάτσιο να τον παρακαλέσει να μη συνεχίσει με ότι είχε απομείνει από μια άλλοτε γυαλιστερή και ακμαία 166 Spyder Corsa. Αλλά ο Κόκκινος Διάβολος, όπως ήταν το προσωνύμιο του Τάτσιο, είχε δίκιο. Ευκαιρίες όπως εκείνη παρουσιάζονται μονάχα μια φορά στη ζωή. Σε εκείνη τη ζωή τουλάχιστον, γιατί ο μύθος του Νουβολάρι πέρασε στην αιωνιότητα και παραπέρα…

Ετικέτες

Σπύρος Πέττας

Με τεράστια δημοσιογραφική εμπειρία ο Σπύρος γνωρίζει απέξω και ανακατωτά την Formula 1...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to top button
Close
Close