Τα σύγχρονα ραντάρ ταχύτητας στη Γερμανία καταγράφουν με ακρίβεια έως 320 χλμ./ώρα, όμως μπορούν να τεκμηριώσουν παράβαση ακόμη και πάνω από αυτό το όριο, και οι συνέπειες είναι βαριές.
Η ιδέα ότι κάποιος μπορεί να κινηθεί τόσο γρήγορα ώστε να «ξεφύγει» από ένα ραντάρ ταχύτητας ακούγεται ελκυστική ως μύθος, αλλά στην πράξη δεν ισχύει. Οι σύγχρονες εγκαταστάσεις ελέγχου ταχύτητας στη Γερμανία, όπως τα γνωστά συστήματα της Vitronic (Poliscan Speed, Poliscan Redlight και τα κινητά Enforcement-Trailer), διαθέτουν ονομαστικό εύρος μέτρησης από 10 έως 320 χλμ./ώρα.
Το ερώτημα είναι τι συμβαίνει αν ένα αυτοκίνητο κινηθεί με ταχύτητα μεγαλύτερη από 320 χλμ./ώρα. Σύμφωνα με τον κατασκευαστή, το σύστημα συνεχίζει να δημιουργεί πλήρη φάκελο παράβασης ακόμη και πάνω από αυτό το όριο. Η διαφορά είναι ότι στο επίσημο έγγραφο δεν αναγράφεται η πραγματική ταχύτητα αν ξεπερνά το ανώτατο όριο μέτρησης, αλλά η μέγιστη τιμή του συστήματος. Με απλά λόγια, το ραντάρ «γράφει» κανονικά και η παράβαση τεκμηριώνεται.
Το κρίσιμο στοιχείο από νομικής πλευράς δεν είναι αν καταγράφηκε το απόλυτο νούμερο, αλλά ότι αποδεικνύεται υπέρβαση του ορίου. Εφόσον η συσκευή είναι πιστοποιημένη και η διαδικασία μέτρησης έχει γίνει σωστά, η παράβαση θεωρείται έγκυρη. Ακόμη και σε ταχύτητες άνω των 250 χλμ./ώρα, οι κάμερες είναι σχεδιασμένες ώστε να αποδίδουν αξιοποιήσιμες φωτογραφίες, ακόμη και σε πολλαπλές λωρίδες κυκλοφορίας.
Στη Γερμανία, οι κυρώσεις σε ακραίες περιπτώσεις είναι ιδιαίτερα αυστηρές (όπως και στη χώρα μας). Ενδεικτικά, σε αυτοκινητόδρομο με όριο 100 χλμ./ώρα, αν κάποιος κινηθεί με ταχύτητα που αντιστοιχεί σε υπέρβαση άνω των 70 χλμ./ώρα, το ανώτατο διοικητικό πρόστιμο φτάνει τα 700 ευρώ, συνοδεύεται από δύο βαθμούς ποινής και τρίμηνη αφαίρεση άδειας οδήγησης.
Σε ακόμη πιο ακραίες περιπτώσεις, όπως υπερβάσεις της τάξης των 200 ή 250 χλμ./ώρα πάνω από το όριο, η υπόθεση παύει να αντιμετωπίζεται ως απλή διοικητική παράβαση και μπορεί να χαρακτηριστεί ποινικό αδίκημα, με ενδεχόμενο αφαίρεσης διπλώματος και βαριές ποινές.
Ακόμη σοβαρότερη είναι η κατάσταση εντός κατοικημένων περιοχών. Εκεί, μια ακραία υπέρβαση δεν εξετάζεται μόνο με βάση τον πίνακα προστίμων, αλλά μπορεί να ενταχθεί σε διατάξεις περί επικίνδυνης οδήγησης ή παράνομης «αγωνιστικής» συμπεριφοράς στον δρόμο, με ποινές που φτάνουν ακόμη και σε φυλάκιση, εφόσον τεθεί σε κίνδυνο ανθρώπινη ζωή.
Το συμπέρασμα είναι σαφές: δεν μπορείς να κινηθείς «πιο γρήγορα από το ραντάρ». Τα σύγχρονα συστήματα καταγράφουν την παράβαση ακόμη και πέρα από το ονομαστικό τους όριο και το νομικό βάρος πέφτει στην αποδεδειγμένη υπέρβαση, όχι στο απόλυτο νούμερο που θα αναγραφεί. Στην πράξη, η τεχνολογία δεν αφήνει περιθώρια για τέτοιους πειραματισμούς, και οι συνέπειες είναι πολύ πιο σοβαρές από ένα απλό πρόστιμο.
