Ο θόρυβος των ελαστικών δεν εξαρτάται μόνο από το σχέδιο του πέλματος, αλλά και από τη δομή τους, την πίεση, την άσφαλτο και την ταχύτητα του αυτοκινήτου.
Όσο αυξάνεται η ταχύτητα ενός αυτοκινήτου, τόσο αυξάνεται και ο θόρυβος που παράγουν τα ελαστικά. Ωστόσο, δεν κάνουν όλα τα ελαστικά τον ίδιο θόρυβο όταν κινούνται στον ίδιο δρόμο. Η διαφορά δεν οφείλεται μόνο στο σχέδιο του πέλματος, αλλά σε έναν συνδυασμό τεχνικών χαρακτηριστικών και εξωτερικών παραγόντων.
Ο θόρυβος δημιουργείται κυρίως από την αλληλεπίδραση του ελαστικού με την επιφάνεια της ασφάλτου. Καθώς το ελαστικό κυλά στον δρόμο, δημιουργούνται μικροδονήσεις και ηχητικά κύματα. Το γεγονός ότι το ελαστικό είναι γεμάτο αέρα ενισχύει το φαινόμενο, καθώς λειτουργεί σαν ένας μικρός «θάλαμος συντονισμού» που εντείνει τις δονήσεις.
Ένας βασικός παράγοντας που επηρεάζει τον θόρυβο είναι το σχέδιο του πέλματος. Τα μεγάλα και βαθιά τακούνια εγκλωβίζουν περισσότερο αέρα και δημιουργούν μεγαλύτερες δονήσεις όταν αυτός απελευθερώνεται, με αποτέλεσμα αυξημένο θόρυβο. Αντίθετα, τα ελαστικά που έχουν σχεδιαστεί κυρίως για χρήση σε δρόμο διαθέτουν πιο ομαλό και εξελιγμένο σχέδιο ώστε να περιορίζουν τον ήχο.
Εξίσου σημαντικό ρόλο παίζει και η δομή του ελαστικού. Όσο πιο άκαμπτη είναι η κατασκευή του, τόσο περισσότερες δονήσεις μεταφέρονται στο αυτοκίνητο και στο οδόστρωμα. Για αυτό τον λόγο τα ελαστικά υψηλών επιδόσεων συχνά είναι πιο θορυβώδη, καθώς η ενισχυμένη δομή τους επιτρέπει να αντέχουν μεγαλύτερα φορτία στις επιταχύνσεις, στο φρενάρισμα και στις στροφές.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο θόρυβος ενισχύεται και από το φαινόμενο του συντονισμού μέσα στο ίδιο το ελαστικό. Για να περιορίσουν αυτό το πρόβλημα, ορισμένοι κατασκευαστές χρησιμοποιούν ειδικά υλικά ή αφρώδη στρώματα στο εσωτερικό του ελαστικού που απορροφούν τις δονήσεις και μειώνουν τον θόρυβο κύλισης.
Πέρα όμως από τα χαρακτηριστικά του ελαστικού, σημαντικό ρόλο παίζουν και εξωτερικοί παράγοντες. Η ποιότητα της ασφάλτου είναι ένας από αυτούς. Ένα τραχύ ή φθαρμένο οδόστρωμα παράγει περισσότερο θόρυβο σε σχέση με μια λεία επιφάνεια, η οποία είναι συνήθως πιο αθόρυβη και μπορεί να συμβάλει ακόμη και στη μείωση της κατανάλωσης καυσίμου.
Η ταχύτητα είναι επίσης καθοριστικός παράγοντας. Όσο πιο γρήγορα κινείται το αυτοκίνητο, τόσο αυξάνονται οι δονήσεις και η ροή του αέρα μέσα στα αυλάκια του πέλματος, γεγονός που οδηγεί σε μεγαλύτερο επίπεδο θορύβου.
Ακόμη ένας παράγοντας είναι η σωστή πίεση των ελαστικών. Όταν η πίεση δεν είναι η προβλεπόμενη, το ελαστικό παραμορφώνεται περισσότερο κατά την κύλιση, κάτι που μπορεί να προκαλέσει ανομοιόμορφη φθορά και αυξημένες δονήσεις.
Τέλος, ρόλο παίζουν και τα χαρακτηριστικά του ίδιου του αυτοκινήτου. Το βάρος, το επίπεδο ηχομόνωσης της καμπίνας, η ανάρτηση αλλά και το μέγεθος των ζαντών μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά το πόσο έντονα ακούγεται ο θόρυβος των ελαστικών μέσα και έξω από το αυτοκίνητο.
Για να αξιολογήσει κανείς το επίπεδο θορύβου ενός ελαστικού, μπορεί να συμβουλευτεί την ευρωπαϊκή ετικέτα που συνοδεύει κάθε μοντέλο. Εκτός από την πρόσφυση στο βρεγμένο και την αποδοτικότητα καυσίμου, η ετικέτα αναφέρει και τα ντεσιμπέλ θορύβου που παράγει το ελαστικό εξωτερικά, μέτρηση που πραγματοποιείται συνήθως σε ταχύτητα 80 χλμ./ώρα.
Συνεπώς, ο θόρυβος των ελαστικών δεν εξαρτάται μόνο από το ίδιο το ελαστικό, αλλά και από τον δρόμο, το αυτοκίνητο και τη σωστή συντήρηση.
-
-
-
-
-
-
