Πίσω από τις αυξήσεις στα καύσιμα κρύβεται μια πολύ πιο σοβαρή απειλή για την αυτοκινητοβιομηχανία και ειδικά για τα ηλεκτρικά.
Η πιθανή κλιμάκωση της κρίσης στο Ιράν και ένα ενδεχόμενο μπλοκάρισμα των Στενών του Ορμούζ δεν επηρεάζουν μόνο τις τιμές των καυσίμων, όπως συχνά παρουσιάζεται. Στην πραγματικότητα, οι συνέπειες μπορεί να είναι πολύ πιο βαθιές, αγγίζοντας άμεσα την παγκόσμια παραγωγή αυτοκινήτων και ιδιαίτερα των ηλεκτρικών.
Τα Στενά του Ορμούζ αποτελούν ένα από τα πιο κρίσιμα σημεία της παγκόσμιας εφοδιαστικής αλυσίδας, καθώς από εκεί διέρχεται περίπου το 20% του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου. Μια διαταραχή στη ροή αυτή δεν σημαίνει μόνο ακριβότερα καύσιμα, αλλά και αυξημένο κόστος παραγωγής σε ολόκληρη τη βιομηχανία.
Η αυτοκινητοβιομηχανία είναι ιδιαίτερα ευάλωτη. Η αύξηση του ενεργειακού κόστους επηρεάζει άμεσα τη διαδικασία παραγωγής, ειδικά σε ενεργοβόρους τομείς όπως η χαλυβουργία και η κατασκευή εξαρτημάτων. Παράλληλα, οι καθυστερήσεις στις μεταφορές δημιουργούν προβλήματα σε ένα σύστημα που βασίζεται στο «just-in-time», όπου κάθε εξάρτημα φτάνει ακριβώς τη στιγμή που χρειάζεται.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα όμως δεν είναι τόσο ορατό. Αφορά τις πρώτες ύλες που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή μπαταριών. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το θείο, ένα κρίσιμο στοιχείο για την κατασκευή συσσωρευτών. Περίπου το 50% της θαλάσσιας μεταφοράς του περνά από τον Περσικό Κόλπο.
Αν η ροή αυτή διακοπεί, τότε δεν μιλάμε απλώς για καθυστερήσεις, αλλά για πραγματική έλλειψη. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, τα αποθέματα θα μπορούσαν να επαρκούν για περίπου οκτώ εβδομάδες. Μετά από αυτό το σημείο, η παραγωγή ηλεκτρικών αυτοκινήτων θα μπορούσε να επιβραδυνθεί δραματικά ή ακόμη και να σταματήσει.
Η κατάσταση θυμίζει σε μεγάλο βαθμό την κρίση των ημιαγωγών, όταν η έλλειψη ενός και μόνο εξαρτήματος ήταν αρκετή για να «παγώσει» ολόκληρες γραμμές παραγωγής. Η διαφορά εδώ είναι ότι οι επιπτώσεις μπορεί να είναι ακόμη πιο εκτεταμένες, καθώς επηρεάζονται πολλαπλά επίπεδα ταυτόχρονα: ενέργεια, πρώτες ύλες και logistics.
Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι η εξάρτηση της αυτοκινητοβιομηχανίας από παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού παραμένει ένα από τα πιο ευάλωτα σημεία της. Και όσο η ηλεκτροκίνηση επεκτείνεται, τόσο αυξάνεται και η ανάγκη για σταθερή πρόσβαση σε κρίσιμες πρώτες ύλες.
Η κρίση στα Στενά του Ορμούζ λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι η μετάβαση στην ηλεκτροκίνηση δεν αφορά μόνο την τεχνολογία των αυτοκινήτων, αλλά και τη γεωπολιτική σταθερότητα. Γιατί τελικά, ακόμη και το πιο σύγχρονο ηλεκτρικό αυτοκίνητο εξαρτάται από μια αλυσίδα που ξεκινά πολύ μακριά από τον δρόμο.
