Η Scuderia Ferrari ποντάρει στη διαδικασία εξισορρόπησης της FIA για να μειώσει τη διαφορά ισχύος, όμως οι αναβαθμίσεις φαίνεται να μετατίθενται χρονικά.
Η Ferrari βρίσκεται σε ένα μεταβατικό στάδιο στη σεζόν του 2026, καθώς μπορεί να έχει κάνει βήμα προόδου σε σχέση με πέρυσι, αλλά εξακολουθεί να απέχει αισθητά από την κορυφή. Η ομάδα έχει ανέβει στη δεύτερη θέση σε επίπεδο ανταγωνιστικότητας, ωστόσο η Mercedes διατηρεί ήδη σημαντικό προβάδισμα, που αποτυπώνεται και στη βαθμολογία των κατασκευαστών.
Τα δεδομένα δείχνουν ότι η SF-26 αποδίδει ιδιαίτερα καλά στις στροφές, με τους Charles Leclerc και Lewis Hamilton να είναι σε ορισμένα σημεία ακόμη και ταχύτεροι από τη Mercedes, ειδικά στα πιο αργά κομμάτια των διαδρομών. Το πρόβλημα όμως εντοπίζεται στις ευθείες, όπου η Ferrari χάνει πολύτιμο χρόνο, επιβεβαιώνοντας ότι η υστέρηση αφορά κυρίως την ισχύ της μονάδας.
Στο πλαίσιο αυτό, η Scuderia στρέφεται στη διαδικασία ADUO της FIA, που δίνει τη δυνατότητα σε κατασκευαστές με μειονέκτημα άνω του 2% να προχωρήσουν σε βελτιώσεις στον κινητήρα εσωτερικής καύσης κατά τη διάρκεια της σεζόν. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, η Ferrari υπολείπεται περίπου κατά 30 ίππους σε σχέση με τον ανταγωνισμό, διαφορά που ξεπερνά το όριο και ανοίγει τον δρόμο για αναβαθμίσεις.
Η τελική αξιολόγηση της FIA αναμένεται μετά το Grand Prix του Μαϊάμι, όταν και θα δοθεί το «πράσινο φως» για την ομολογκασιόν νέων εξαρτημάτων. Ωστόσο, ακόμη και αν εγκριθούν οι αλλαγές, η εφαρμογή τους δεν θα είναι άμεση.
Οι μηχανικοί της Ferrari ήδη εξελίσσουν τον κινητήρα, αλλά οι χρόνοι παραγωγής και οι απαιτούμενες δοκιμές καθιστούν δύσκολη την άμεση εισαγωγή των αναβαθμίσεων. Οι τελευταίες πληροφορίες συγκλίνουν στο ότι μια νέα έκδοση της μονάδας δεν αναμένεται πριν από τον Ιούλιο, κάτι που σημαίνει ότι οι οδηγοί θα πρέπει να διαχειριστούν το μειονέκτημα ισχύος για αρκετούς ακόμη αγώνες.
Παράλληλα, η Ferrari θα προχωρήσει σύντομα στην αντικατάσταση της πρώτης μονάδας ισχύος, η οποία πλησιάζει στο όριο χρήσης της, μεταξύ των αγώνων σε Καναδά και Βαρκελώνη. Η νέα μονάδα, ωστόσο, θα είναι ίδιας προδιαγραφής, χωρίς τις πολυαναμενόμενες βελτιώσεις.
Το πλαίσιο κανονισμών περιπλέκει ακόμη περισσότερο την κατάσταση, καθώς κάθε οδηγός επιτρέπεται να χρησιμοποιήσει έως τέσσερις κινητήρες ανά σεζόν. Αυτό περιορίζει τα περιθώρια για πειραματισμούς, αφού τυχόν επιπλέον αλλαγές συνεπάγονται ποινές στη σειρά εκκίνησης.
Συνολικά, η Ferrari δείχνει να έχει τη βάση για να διεκδικήσει καλύτερα αποτελέσματα, ειδικά σε πίστες με πολλές στροφές. Ωστόσο, η υστέρηση στην τελική ταχύτητα παραμένει καθοριστικός παράγοντας και η εξέλιξη του κινητήρα αποτελεί μονόδρομο για να επιστρέψει στη μάχη με τη Mercedes και τη McLaren.
Η μάχη για την κορυφή φαίνεται ότι θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από το πότε και πόσο αποτελεσματικά θα φέρει η Ferrari τις αναβαθμίσεις της στην πίστα, σε μια χρονιά όπου οι λεπτομέρειες κάνουν τη διαφορά.
-
-
-
-
-
-
