Τα e-fuels παρουσιάζονται ως η λύση που θα κρατήσει ζωντανούς τους κινητήρες εσωτερικής καύσης μετά το 2035, όμως οι αριθμοί δείχνουν ότι η μαζική χρήση τους απέχει πολύ από την πραγματικότητα.
Τα συνθετικά καύσιμα έχουν εξελιχθεί τα τελευταία χρόνια σε ένα από τα πιο πολυσυζητημένα θέματα της αυτοκίνησης. Κατασκευαστές όπως η Porsche επενδύουν σημαντικά ποσά στην εξέλιξή τους, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο να επιτρέψει τη χρήση τους και μετά το 2035, ακόμη και σε νέα αυτοκίνητα με κινητήρες εσωτερικής καύσης.
Η θεωρία ακούγεται ιδανική. Τα e-fuels παράγονται χρησιμοποιώντας ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, υδρογόνο και διοξείδιο του άνθρακα που δεσμεύεται από την ατμόσφαιρα. Το τελικό προϊόν μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε υπάρχοντες κινητήρες βενζίνης ή πετρελαίου χωρίς σημαντικές μετατροπές, διατηρώντας ζωντανή τη σημερινή τεχνολογία.
Στην πράξη όμως εμφανίζεται ένα σημαντικό πρόβλημα: η ενεργειακή απόδοση. Η διαδικασία παραγωγής ενός λίτρου συνθετικού καυσίμου περιλαμβάνει πολλά στάδια. Αρχικά απαιτείται ηλεκτρική ενέργεια για την παραγωγή υδρογόνου μέσω ηλεκτρόλυσης. Στη συνέχεια ακολουθεί η δέσμευση διοξειδίου του άνθρακα από την ατμόσφαιρα και η σύνθεσή του με το υδρογόνο για τη δημιουργία του καυσίμου. Σε κάθε στάδιο χάνονται μεγάλες ποσότητες ενέργειας.
Σύμφωνα με τις διαθέσιμες μελέτες, όταν το συνθετικό καύσιμο φτάσει στο ρεζερβουάρ, έχει διατηρηθεί περίπου το 40% της αρχικής ηλεκτρικής ενέργειας. Από εκεί και πέρα αναλαμβάνει ο θερμικός κινητήρας, ο οποίος μετατρέπει σε κίνηση μόλις ένα μέρος αυτής της ενέργειας. Το τελικό αποτέλεσμα είναι ότι μόνο το 15% περίπου της αρχικής ηλεκτρικής ενέργειας φτάνει τελικά στους τροχούς του αυτοκινήτου.
Η διαφορά σε σχέση με ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο είναι εντυπωσιακή. Για να διανύσει ένα συμβατικό αυτοκίνητο 100 χιλιόμετρα χρησιμοποιώντας συνθετικά καύσιμα, απαιτούνται περίπου 150 kWh ηλεκτρικής ενέργειας για την παραγωγή τους. Ένα σύγχρονο ηλεκτρικό μοντέλο χρειάζεται συνήθως μόλις 15 έως 20 kWh για την ίδια απόσταση.
Το ζήτημα γίνεται ακόμη πιο περίπλοκο όταν εξετάζεται η παραγωγή σε εθνική κλίμακα. Υπολογίζεται ότι αν μια χώρα όπως η Ισπανία αντικαθιστούσε πλήρως τη βενζίνη και το πετρέλαιο με συνθετικά καύσιμα, θα χρειαζόταν περίπου 735 TWh ηλεκτρικής ενέργειας ετησίως. Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος, η συνολική παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας της χώρας ανέρχεται σε περίπου 290 TWh τον χρόνο.
Εξίσου σημαντικό είναι και το κόστος. Οι περισσότερες προβλέψεις τοποθετούν τη μελλοντική τιμή των e-fuels μεταξύ 4 και 6 ευρώ ανά λίτρο. Με αυτά τα δεδομένα, ένα γέμισμα 50 λίτρων θα μπορούσε να κοστίζει από 200 έως 300 ευρώ, καθιστώντας τη χρήση τους απαγορευτική για τον μέσο οδηγό.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η τεχνολογία δεν έχει μέλλον. Αντίθετα, υπάρχουν τομείς όπου τα συνθετικά καύσιμα ίσως αποδειχθούν απαραίτητα. Η αεροπορία μεγάλων αποστάσεων, η ναυτιλία, οι αγώνες αυτοκινήτου και τα συλλεκτικά μοντέλα αποτελούν εφαρμογές όπου η ηλεκτροκίνηση συναντά σημαντικούς περιορισμούς.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Porsche, η οποία ήδη παράγει συνθετική βενζίνη σε πιλοτική μονάδα στη Χιλή αξιοποιώντας την ισχυρή αιολική ενέργεια της Παταγονίας. Ωστόσο, η σημερινή παραγωγή παραμένει περιορισμένη και προορίζεται κυρίως για αγωνιστική χρήση και ειδικές εφαρμογές.
Έτσι, ενώ τα e-fuels ενδέχεται να εξασφαλίσουν μια δεύτερη ζωή στους θερμικούς κινητήρες σε συγκεκριμένες κατηγορίες, δύσκολα φαίνεται ότι μπορούν να αποτελέσουν τη βασική λύση για τις μετακινήσεις εκατομμυρίων οδηγών στο μέλλον.
-
-
-
-
-
-
