Το σκάνδαλο με τους αερόσακους Takata συνεχίζει να επηρεάζει εκατομμύρια οδηγούς. Ποια είναι όμως η λύση που εφαρμόζουν σήμερα οι κατασκευαστές και ποια είναι η χημική διαφορά που κάνει τη διαφορά;
Η υπόθεση με τους ελαττωματικούς αερόσακους της Takata συνεχίζει να απασχολεί την αυτοκινητοβιομηχανία, με εκατομμύρια αυτοκίνητα να καλούνται για αντικατάσταση. Μόνο στη Γαλλία, περισσότεροι από 2,8 εκατομμύρια ιδιοκτήτες επηρεάστηκαν, ενώ ο συνολικός απολογισμός περιλαμβάνει 20 θανάτους, κυρίως σε υπερπόντιες περιοχές, όπου η υγρασία και η ζέστη αύξησαν τον κίνδυνο έκρηξης.
Στην καρδιά του προβλήματος βρίσκεται το προωθητικό στοιχείο (το «καψούλι») των αερόσακων: το νιτρικό αμμώνιο. Πρόκειται για φθηνή αλλά χημικά ασταθή ουσία, που με την πάροδο του χρόνου μπορεί να αποσταθεροποιηθεί και να προκαλέσει ανεξέλεγκτη έκρηξη στον αερόσακο, εκτοξεύοντας μεταλλικά θραύσματα στην καμπίνα.
Η Takata κήρυξε πτώχευση το 2017, και τα περιουσιακά της στοιχεία πέρασαν στην Key Safety Systems, η οποία στη συνέχεια μετονομάστηκε σε Joyson Safety Systems, υπό κινεζικό έλεγχο. Ωστόσο, οι κατασκευαστές δεν προμηθεύονται αποκλειστικά από αυτή.
Οι περισσότεροι στράφηκαν σε δύο κορυφαίους και αξιόπιστους προμηθευτές: τη σουηδική Autoliv και τη γερμανική ZF TRW, που μαζί ελέγχουν περίπου το 70% της παγκόσμιας αγοράς αερόσακων. Μεταξύ των παρόχων αερίων για τους μηχανισμούς ενεργοποίησης περιλαμβάνεται και η ιαπωνική Daicel.
Οι νέοι αερόσακοι χρησιμοποιούν νιτρικό γουανιδίνιο, μια πολύ πιο σταθερή και λιγότερο ευαίσθητη χημική ένωση, που δεν επηρεάζεται από τις καιρικές συνθήκες, σε αντίθεση με το νιτρικό αμμώνιο της Takata. Ενδεικτικά, γαλλικές εταιρείες όπως η Renault δεν είχαν ποτέ τοποθετήσει τέτοιους αερόσακους στα αυτοκίνητά τους, καθώς είχαν ήδη αποκλείσει την εν λόγω ένωση μέσα από δικούς τους εσωτερικούς κανονισμούς ασφαλείας.
Η Autoliv κατασκευάζει αερόσακους από τη δεκαετία του ’90 και δεν έχει εμπλακεί ποτέ σε αντίστοιχο σκάνδαλο. Η τεχνολογία της βασίζεται σε πλήρως ελεγχόμενες πυροτεχνικές διεργασίες για τη δημιουργία του αερίου, εξασφαλίζοντας σταθερότητα και ανθεκτικότητα. Επομένως, ένα αυτοκίνητο στο οποίο έχει τοποθετηθεί αερόσακος από Autoliv, ZF ή Daicel δεν παρουσιάζει πλέον κανένα πρόβλημα ασφάλειας.
Από 1η Ιανουαρίου 2026, αλλάζει και το πλαίσιο του τεχνικού ελέγχου στη Γαλλία. Θα γίνεται αυτόματη διασταύρωση με τις βάσεις δεδομένων ανακλήσεων και, αν διαπιστωθεί ότι παραμένει αερόσακος Takata τύπου «stop drive» χωρίς αντικατάσταση, το όχημα θα απορρίπτεται ως «κρίσιμη αστοχία» και θα απαιτείται άμεση επισκευή για να συνεχίσει να κυκλοφορεί νόμιμα.
Από τον Φεβρουάριο 2025 οι τεχνικοί έλεγχοι σημείωναν την ύπαρξη προβληματικών αερόσακων, χωρίς συνέπειες, όμως η αλλαγή του 2026 σηματοδοτεί μια πιο αυστηρή αντιμετώπιση.
Η αντικατάσταση γίνεται χωρίς χρέωση στα εξουσιοδοτημένα συνεργεία, συνήθως μέσα σε λίγες ώρες. Εκεί, τοποθετείται νέος, εγκεκριμένος αερόσακος και αναπρογραμματίζεται το σύστημα ασφαλείας του αυτοκινήτου. Ο ιδιοκτήτης λαμβάνει πιστοποιητικό επέμβασης, απαραίτητο για μελλοντικούς ελέγχους ή για μεταβίβαση.
Παρότι η Takata έχει περάσει στο παρελθόν, η υπόθεση δεν έχει τελειώσει ακόμη. Σύμφωνα με τις αρχές, περίπου 1,3 εκατομμύρια αυτοκίνητα με προβληματικούς αερόσακους εξακολουθούν να κυκλοφορούν στη Γαλλία. Με τον έλεγχο να γίνεται κάθε 24 μήνες, οι αρχές στοχεύουν να εντοπίσουν και να αποσύρουν όλα τα επικίνδυνα εξαρτήματα μέσα σε δύο χρόνια.
