Το 2026 θα θυμίζει ελάχιστα τη Formula 1 όπως την ξέρουμε: η στρατηγική, η διαχείριση ενέργειας και η συνεργασία οδηγού-μηχανικών θα είναι πιο κρίσιμες από ποτέ.
Η Formula 1 ετοιμάζεται για τη μεγαλύτερη αλλαγή στην ιστορία της. Από το 2026, όλα αλλάζουν. Τα μονοθέσια θα είναι μικρότερα και ελαφρύτερα, η αεροδυναμική θα περιοριστεί σημαντικά, τα ελαστικά θα είναι πιο στενά, το καύσιμο πιο βιώσιμο και η μονάδα ισχύος θα λειτουργεί χωρίς το MGU-H, αλλά με μια πολύ πιο αποδοτική μπαταρία, που θα προσφέρει σχεδόν το 50% της συνολικής απόδοσης.
Σε προηγούμενες αλλαγές κανονισμών, τα πράγματα προχωρούσαν πιο σταδιακά. Αυτή τη φορά όμως, όλα αλλάζουν ταυτόχρονα. Και ενώ σε άλλες περιπτώσεις ο ανταγωνισμός στο πρώτο διάστημα ήταν άνισος μέχρι να εξομαλυνθούν οι διαφορές, τώρα ο ίδιος ο χαρακτήρας του αγώνα θα είναι διαφορετικός.
Η αυτονομία και η στρατηγική διαχείριση ενέργειας γίνονται κρίσιμες. Οι οδηγοί θα έχουν στη διάθεσή τους έως και 350 kW από την μπαταρία, τριπλάσια ισχύ από ό,τι σήμερα, γεγονός που θα τους αναγκάζει να σκεφτούν διαφορετικά κάθε γύρο. Το πότε και πού χρησιμοποιείται η ηλεκτρική ενέργεια μέσα στον αγώνα θα μπορεί να κρίνει τον τελικό νικητή.
Σε πίστες όπως το Spa ή η Monza, η κατανάλωση της ενέργειας θα πρέπει να κατανέμεται προσεκτικά. Ένα λάθος στη διαχείριση μπορεί να σημαίνει ότι ο οδηγός θα μείνει χωρίς ηλεκτρική υποστήριξη στα κρίσιμα σημεία. Μηχανικοί εκτιμούν ότι σε συγκεκριμένα τμήματα των διαδρομών, οι οδηγοί θα βασίζονται αποκλειστικά στον κινητήρα εσωτερικής καύσης, ώστε να κρατήσουν την μπαταρία φορτισμένη για τα σημεία που έχει μεγαλύτερη σημασία.
Η λογική «πλήρες γκάζι ανάμεσα στις στροφές» δεν θα ισχύει πλέον. Ο Frédéric Vasseur από τη Ferrari το θέτει ξεκάθαρα: «Οι οδηγοί πρέπει να αλλάξουν τρόπο σκέψης. Δεν θα είναι πια ποιος πάει πιο γρήγορα, αλλά ποιος διαχειρίζεται καλύτερα».
Το νέο πλαίσιο φέρνει και νέες ισορροπίες. Το κατώτατο βάρος ορίζεται στα 770 κιλά, όμως δεν είναι βέβαιο ότι κάθε κιλό παραπάνω είναι αρνητικό, εφόσον επενδύεται σε καλύτερη ψύξη ή μεγαλύτερη μπαταρία. Η συνολική απόδοση του αυτοκινήτου θα βασίζεται περισσότερο στον συνδυασμό επιμέρους επιλογών παρά σε απόλυτα νούμερα.
Το slipstreaming, δηλαδή η οδήγηση πίσω από άλλον για μείωση αντίστασης, αποκτά νέα σημασία. Μπορεί να εξοικονομήσει ενέργεια που ο οδηγός θα αξιοποιήσει αργότερα. Από την άλλη, η ελεύθερη πορεία χωρίς «βρώμικο» αέρα παραμένει σημαντική για τα ελαστικά. Οι οδηγοί θα κληθούν να επιλέγουν κάθε γύρο τι προέχει: ενέργεια ή φθορά;
Ακόμα και το ανεπαίσθητο γλίστρημα μπορεί να κοστίσει, καθώς θα απαιτεί έξτρα ενέργεια για να επανέλθει η ταχύτητα και η πίεση στο τούρμπο. Όλα αυτά καθιστούν τη σταθερότητα και τη συνέπεια πιο κρίσιμες από ποτέ.
Παράλληλα, τα μοτέρ θα εξελιχθούν με βάση ένα πιο ευέλικτο πλάνο: η FIA έχει προβλέψει ότι όποιος μείνει πολύ πίσω μετά τους πρώτους έξι αγώνες, θα έχει δικαίωμα να εξελίξει συγκεκριμένες μονάδες χωρίς να επιβαρύνεται το συνολικό budget. Κανείς όμως δεν ξέρει από πριν αν θα βρεθεί σε αυτή τη θέση, και για τον λόγο αυτό οι κατασκευαστές αναμένεται να κρατήσουν τα πιο «δυνατά» μοτέρ για αργότερα.
Όλα αυτά φέρνουν και έναν νέο κίνδυνο: τον φόβο της γκρίνιας. Ήδη υπάρχει ανησυχία ότι, όπως στο WEC, ομάδες που δεν θα πετυχαίνουν τους στόχους τους, θα ρίχνουν το φταίξιμο στο ίδιο το σύστημα. Ορισμένοι φοβούνται την εμφάνιση μιας «γκρίνιας» που θα στοχοποιεί τους κανονισμούς αντί για την απόδοση.
Η Formula 1 του 2026 δεν θα είναι απλώς ταχύτερη ή πιο «πράσινη». Θα είναι διαφορετική. Ο αγώνας θα θυμίζει περισσότερο σκακιέρα παρά μάχη ταχύτητας. Ο οδηγός δεν θα πρέπει μόνο να οδηγεί, αλλά να σκέφτεται σε κάθε μέτρο της πίστας. Όποιος προσαρμοστεί πιο γρήγορα, θα έχει το πλεονέκτημα. Οι υπόλοιποι, πιθανότατα, θα διαμαρτύρονται.
