Ανακοινώθηκε το 2017 με υποσχέσεις-σοκ, όμως σχεδόν δέκα χρόνια μετά το νέο Tesla Roadster παραμένει το πιο πολυσυζητημένο πρότζεκτ που δεν έφτασε ποτέ στην παραγωγή.
Η δεύτερη γενιά του Tesla Roadster ξεκίνησε ως μια εντυπωσιακή δήλωση προθέσεων. Όταν παρουσιάστηκε το πρωτότυπο το 2017, η Tesla υποσχόταν επιδόσεις που θα επαναπροσδιόριζαν τα δεδομένα των ηλεκτρικών σπορ αυτοκινήτων.
Η παραγωγή είχε τοποθετηθεί χρονικά στο 2020, όμως το χρονοδιάγραμμα μετατέθηκε επανειλημμένα για το 2022, το 2023, το 2024 και αργότερα για το 2025, χωρίς ποτέ να υπάρξει οριστική επιβεβαίωση.
Παρά τις καθυστερήσεις, το πρότζεκτ δεν φαίνεται να έχει εγκαταλειφθεί. Η κατοχύρωση της ονομασίας «Roadster» και της χαρακτηριστικής σιλουέτας του μοντέλου στις ΗΠΑ δείχνει ότι η εταιρεία διατηρεί ενεργό το αρχικό concept.
Ο Elon Musk έχει αναφέρει ότι το τελικό ντιζάιν βρίσκεται κοντά στην ολοκλήρωση, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο παρουσίασης ακόμη και την 1η Απριλίου 2026, ημερομηνία που προκαλεί εύλογες επιφυλάξεις δεδομένου του ιστορικού των ανακοινώσεων.
Αν τελικά παρουσιαστεί μέσα στο 2026, η παραγωγή δύσκολα θα ξεκινήσει πριν από το 2027 ή το 2028. Σε ένα τέτοιο σενάριο, θα έχουν περάσει περισσότερα από δέκα χρόνια από την πρώτη αποκάλυψη μέχρι την εμπορική διάθεση, χρονικό διάστημα ασυνήθιστα μεγάλο ακόμη και για τα δεδομένα της αυτοκινητοβιομηχανίας.
Όταν αποκαλύφθηκε, το νέο Roadster υποσχόταν περίπου 1.000 ίππους, επιτάχυνση 0-100 χλμ./ώρα σε λιγότερο από 2,0 δευτερόλεπτα και τελική ταχύτητα άνω των 400 χλμ./ώρα. Εκείνη την περίοδο, τα νούμερα αυτά το τοποθετούσαν στην κορυφή των ηλεκτρικών επιδόσεων.
Σήμερα, όμως, η εικόνα έχει αλλάξει. Hypercars όπως το Rimac Nevera και το Lotus Evija, αλλά και ισχυρές εκδόσεις του Lucid Air, έχουν ήδη φέρει αντίστοιχα ή και ανώτερα μεγέθη στην παραγωγή, μειώνοντας το στοιχείο του εντυπωσιασμού που συνόδευε το Roadster το 2017.
Το ερώτημα που προκύπτει είναι ποιος θα είναι ο ρόλος του στη στρατηγική της Tesla. Η εταιρεία έχει επικεντρωθεί τα τελευταία χρόνια σε μοντέλα υψηλού όγκου πωλήσεων, όπως τα Model 3 και Model Y, ενώ αντιμετωπίζει εντεινόμενο ανταγωνισμό από ευρωπαϊκούς και κυρίως κινεζικούς κατασκευαστές.
Σε αυτό το περιβάλλον, ένα hypercar δεν αποτελεί εμπορική προτεραιότητα. Μπορεί όμως να λειτουργήσει ως «halo model», ενισχύοντας την εικόνα της μάρκας και επανατοποθετώντας την ως τεχνολογικό ηγέτη.
Το πρώτο Roadster του 2008 είχε ακριβώς αυτόν τον ρόλο: απέδειξε ότι η ηλεκτροκίνηση μπορούσε να συνδυαστεί με επιδόσεις και οδηγικό ενδιαφέρον σε μια εποχή που τα ηλεκτρικά θεωρούνταν πειραματικά.
Σήμερα, που η Tesla έχει καθιερωθεί ως βασικός παίκτης στην αγορά των EV, το νέο Roadster δεν αρκεί να είναι απλώς γρήγορο. Θα πρέπει να προσφέρει κάτι ουσιαστικά καινοτόμο, είτε σε επίπεδο επιδόσεων, είτε σε τεχνολογία μπαταριών, είτε σε αυτονομία.
Το αν το Tesla Roadster θα παραμείνει ένα «φάντασμα» της αυτοκίνησης ή θα περάσει τελικά στη γραμμή παραγωγής παραμένει ανοιχτό. Αν όμως η εταιρεία επιλέξει να το φέρει στην αγορά, θα χρειαστεί μια πραγματικά πειστική πρόταση ώστε να δικαιολογήσει την πολυετή αναμονή και τις υψηλές προσδοκίες που η ίδια δημιούργησε.
