Πέντε μέρες και 1.200 χλμ. με το Honda HRV 1.5 CVT [on the road]

Είναι δύσκολο να σκεφτείς το Honda HRV χωρίς το μυαλό σου να πάει στο προηγούμενο, ίσως και άσχημο, μοντέλο…

Οδηγικά το παλιό ήταν αρκετά καλό, όμως δεν ήταν ακριβώς το αυτοκίνητο με το οποίο θα ένιωθες ωραία βγαίνοντας από το γκαράζ σου. Επίσης, το HRV δεν ήταν και εξακολουθεί να μην είναι ένα εμπορικό μοντέλο. Όταν λοιπόν μου είπε ο Νίκος Μαρινόπουλος ότι την επόμενη εβδομάδα θα οδηγώ ένα Honda HRV, αρχικά σκέφτηκα το ασχημόπαπο της προηγούμενης γενιάς. Και έπειτα θυμήθηκα ότι από το 2016 το μικρό crossover της Honda είναι ένας ωραίος επιβλητικός κύκνος, τον οποίο ωστόσο θα γνώριζα για πρώτη φορά…

Λένε πως η πρώτη εντύπωση είναι κατά 80% σωστή. Και το συγκεκριμένο αυτοκίνητο με κέρδισε με την πρώτη ματιά. Αρκετά μικρές διαστάσεις, σύγχρονες γραμμές, ισορροπημένη σχεδίαση, μυώδες αμάξωμα (που από το πλάι θυμίζει το ανανεωμένο Nissan Qashqai). Μα γιατί κράτησαν αυτό το… αμαρτωλό όνομα (HRV); Μπαίνοντας στο εσωτερικό η εικόνα είναι εξίσου εντυπωσιακή και καλαίσθητη. Και επιπρόσθετα φαίνεται απίστευτο πώς ένα αυτοκίνητο με μήκος κάτω από 4,3 μέτρα έχει τόσο μεγάλους χώρους! Και παράλληλα χώρο αποσκευών 470 λίτρα, με τετραγωνισμένο σχήμα που τον καθιστά πλήρως εκμεταλλεύσιμο; Α… Θα πάμε ταξίδι!

Και κάπως έτσι ξεκινήσαμε τέσσερα άτομα με πολλές αποσκευές (χώρεσαν με άνεση!) με προορισμό την Πάργα, μέσα από τον καινούριο δρόμο. Πριν ξεκινήσουμε όμως, τι κάνουμε; Συνδέουμε το τηλέφωνο με το Bluetooth του αυτοκινήτου και κάνουμε όλες τις απαραίτητες ρυθμίσεις στα συστήματα ενημέρωσης και ψυχαγωγίας! Όμως στο HRV οι ρυθμίσεις αυτές αποδείχθηκαν ότι χρειάζονται χρόνο εκμάθησης… Π.χ. για να προσθέσεις ένα νέο τηλέφωνο δεν πρέπει να πας στις ρυθμίσεις του τηλεφώνου (όπως γίνεται συνήθως στα περισσότερα συστήματα των αυτοκινήτων και των κινητών συσκευών), αλλά σε ένα διαφορετικό μενού στις γενικές ρυθμίσεις. Το να αλλάξεις σταθμό στο ραδιόφωνο απαιτεί επίσης να βρεις τον «δρόμο» μέσα από συγκεκριμένο (όχι τόσο προφανή) μενού. Και αν απλά θέλεις να ρυθμίσεις την ένταση του ηχοσυστήματος από την κεντρική κονσόλα, δεν υπάρχει φυσικό κουμπί, οπότε δεν μπορείς να το κάνεις χωρίς να κοιτάζεις. Για αυτό άλλωστε υπάρχουν τα χειριστήρια στο τιμόνι και στο σωστό σημείο…

Ξεκινώντας για το ταξίδι προς την Πάργα, το πρώτο που παρατήρησα ήταν η εξαιρετική ποιότητα κύλισης και η πολύ καλή ηχομόνωση. Κι αυτή η αίσθηση ασφάλειας και ποιότητας, σε συνδυασμό με το αυξημένο ύψος και την καλή ορατότητα ενός crossover, βρίσκεται σε εντυπωσιακό υψηλό επίπεδο στο HRV!

Με το κιβώτιο συνεχών μεταβαλλόμενων σχέσεων (CVT) ο κινητήρας των 1,5 lt μέγιστης απόδοσης 130 PS ταιριάζει απόλυτα. Η βελούδινη χωρίς εξάρσεις και κομπιάσματα λειτουργία του ενισχύεται από το CVT, το οποίο λειτουργεί σαν ένα πολύ έξυπνο αυτόματο κιβώτιο που πετυχαίνει πάντα την επιθυμητή επιτάχυνση χωρίς πολύ θόρυβο. Αρχικά στην Αττική Οδό και κατόπιν στην καινούρια Ολυμπία Οδό κινούμασταν με σταθερή ταχύτητα και δεν είχαμε ακούσει σχεδόν καθόλου τον κινητήρα. Και η κατανάλωση ήταν λίγο πάνω από τα 6,5 lt/100 km.

Στη συνέχεια πέρασμα από την (πανάκριβη) γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου και αμέσως μετά η καινούρια Νέο Οδός. Έχοντας ταξιδέψει αρκετές φορές προς την  Ήπειρο, μέσα από τον παλιό δρόμο Αντιρρίου-Αμφιλοχίας σκεφτόμουν πόσες ζωές θα είχαν σωθεί αν αυτός ο νέος δρόμος είχε ολοκληρωθεί νωρίτερα. Και πόσες λιγότερες λευκές τρίχες θα είχα στο κεφάλι μου, για τον ίδιο λόγο. Γιατί έχω ζήσει πραγματικά τρομακτικές καταστάσεις σε εκείνον τον παλιόδρομο… Κάλλιο αργά παρά ποτέ όμως και με χαρά διαπίστωσα ότι στα διόδια της Νέας Οδού υπάρχει η δυνατότητα πληρωμής με πιστωτική κάρτα (αλλά όχι με το e-Pass της Αττικής οδού).

Φτάνοντας στην Πάργα, μένεις με ανοιχτό το στόμα από την ομορφιά του τοπίου και την γραφικότητα του λιμανιού. Η ψηλή βραχονησίδα Σκορδά σε πολύ κοντινή απόσταση και οι μικρότερες δίπλα της δημιουργούν ένα τοπίο εξωτικό και σπάνιο για την Ελλάδα.

Οι δρόμοι γύρω από την Πάργα οδηγούν σε πανέμορφες παραλίες, όπως ο Λύχνος και ο Βάλτος, αλλά είναι γλιστεροί κι έχουν πολλές στροφές. Εκεί το Honda HRV μου έδειξε μια διαφορετική όψη των ικανοτήτων του. Χάρη στα υψηλά του περιθώρια πρόσφυσης και τις πολύ μικρές κλίσεις στις στροφές το ιαπωνικό μοντέλο δίνει κάτι από την αίσθηση των γρήγορων GTi! Η ανάρτηση είναι τόσο σφιχτή όσο πρέπει ώστε να επιτυγχάνονται όλα τα παραπάνω χωρίς να δημιουργεί παράπονα για το επίπεδο άνεσης. Τόσο σφιχτή όσο πρέπει!

Στις διαδρομές μας ανάμεσα στην Αγία Κυριακή (περίπου 5 km πριν την Πάργα), την πανέμορφη Ανθούσα και την γραφική Αγιά (λίγο πιο ψηλά στο βουνό), το HRV δεν περνούσε απαρατήρητο. Εάν βρεθείτε στην περιοχή, αξίζει να επισκεφθείτε την ταβέρνα «Το Δίχτυ», λίγο έξω από την Ανθούσα, που αποτελεί την κορυφαία επιλογή για φαγητό. Για πίτσα οι ντόπιοι συστήνουν το ιταλικό εστιατόριο «Oskar» και για κάτι πιο ελαφρύ και γρήγορο τον εξαιρετικό φούρνο στο κέντρο της Ανθούσας (δοκιμάστε τα κριτσίνια καλαμποκιού!).

Μετά από πέντε ημέρες στην ευρύτερη περιοχή της Πάργας έφτασε η ώρα της επιστροφής. Αλλά όχι από τον ίδιο δρόμο… Πρώτα μια βόλτα από τα Ιωάννινα και μετά απευθείας επιστροφή στην Αθήνα από τον καινούριο δρόμο. Η απόσταση Πάργα-Ιωάννινα είναι περίπου 75 λεπτά, τα περισσότερο από τα οποία στην Εγνατία Οδό. Με έκπληξη διαπιστώσαμε ότι σε έναν από τους μεγαλύτερους και σημαντικότερους δρόμους της Ελλάδας, με πολλά οχήματα από ξένες χώρες, δεν μπορείς ακόμη να πληρώσεις με κάρτα! Με επιχειρήματα επιπέδου επαρχιακού μπακάλικου: «Δεν μας έχουν βάλει ακόμη το μηχάνημα» η ευγενέστατη υπάλληλος της Εγνατίας Οδού προσπάθησε να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα.

Στον δρόμο προς τα Ιωάννινα, στις ανηφορικές διαδρομές, το Honda HRV έδειξε ότι οι 130 ίπποι του κινητήρα είναι αρκετοί αλλά μάλλον οριακοί (σ.σ. ίσως να μας έχουν καλομάθει και οι turbo) όταν στο όχημα επιβαίνουν τέσσερα άτομα με τις αποσκευές τους. Το κιβώτιο CVT κάνει ό,τι μπορεί ώστε να επιτευχθεί η μέγιστη δυνατή επιτάχυνση κάθε φορά που βύθιζα το δεξί πεντάλ στο πάτωμα, όμως το αποτέλεσμα ήταν απλά επαρκές και ο θόρυβος αυξανόταν αρκετά και γινόταν ενοχλητικός. Σε κάποια ανηφορικά σημεία επίσης, με σταθερό γκάζι και σταθερή ταχύτητα ένιωσα τις στροφές να ανεβαίνουν χωρίς προφανή λόγο. Το πιθανότερο είναι ότι κάποια μικρή παράμετρος έδινε εντολή στο κιβώτιο να αλλάξει σχέση, αλλά αυτό ξένιζε κάποιον που δεν είναι εξοικειωμένος.

Η κατανάλωση πάντως σε όλη τη διάρκεια του ταξιδιού κυμαινόταν σε πολύ καλά επίπεδα, κοντά στα 7,0 lt/100 km, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. 

Επιστρέφοντας στην Αθήνα, έχοντας περάσει πέντε υπέροχες ημέρες με τη συνοδεία του Honda HRV, μπορώ να πω πως αυτό είναι ένα αυτοκίνητο που θα αγόραζα. Δεν είναι το πιο φθηνό μοντέλο στην κατηγορία του (ξεκινά από 26.250 ευρώ), αλλά για αυτά που πραγματικά προσφέρει, αξίζει τα λεφτά του. Και επίσης… είναι Honda! Οπότε ξέρεις ότι η αναμενόμενη αντοχή του στον χρόνο είναι μεγάλη.

Περισσότερες δοκιμές μοντέλων HONDA

Ετικέτες

Γιάννης Ζαφειρόπουλος

Η αδυναμία του Γιάννη είναι να αλλάζει και να δοκιμάζει συνεχώς νέα μοντέλα. Φυσικά, με τέσσερις ρόδες...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Δείτε επίσης

Close
Back to top button
Close
Close