Ψηφιακοί καθρέπτες με κάμερα αντί για κρύσταλλο; Όχι, ευχαριστώ! [blog]

Δίχως αμφιβολία κάθε νέα τεχνολογία απαιτεί και κάποιο χρόνο εξοικείωσης. Το θέμα είναι πόσος θα είναι αυτός…

Μπορεί να ακουστώ κάπως γραφικός αλλά η τεχνολογία στα σίγουρα μας κάνει την ζωή πιο εύκολη, ίσως και πιο μπελαλίδική ταυτόχρονα. Κάποτε τα ηχοσυστήματα είχαν πέντε-έξι βασικά χειριστήρια. Με τα χρόνια στο εσωτερικό του αυτοκινήτου μπορούσε κανείς να κάνει πολλά περισσότερα και το ταμπλό να γεμίζει με διακόπτες. Ειδικά με την διεύρυνση της συνδεσιμότητας.

Η υιοθέτηση των touch-screen ήταν προφανώς αναπόφευκτη αφού μόνο έτσι θα χωρούσαν και θα μπορούσαν να εκτελεσθούν όλοι αυτοί οι χειρισμοί σε μία επιφάνεια. Ταυτόχρονα άρχισε να αυξάνεται και ο όγκος των πληροφοριών που έφτανε στον οδηγό. Έτσι ξεκίνησαν να υιοθετούνται οι ψηφιακοί πίνακες οργάνων που πράγματι είναι εντυπωσιακοί αλλά λειτουργικά θεωρώ πως και οι αναλογικοί μια χαρά κάνουν την δουλειά τους.

Ένα από τα πιο εντυπωσιακά gadgets που έλαχε να βιώσω ήταν οι ψηφιακοί καθρέπτες ή αν θέλετε οι κάμερες που έχουν αντικαταστήσει τους συμβατικούς εξωτερικούς καθρέπτες. Πραγματικά, πρόκειται για μια εντυπωσιακή τεχνολογία με τις κάμερες να απεικονίζουν συνεχώς την λήψη τους σε δύο οθόνες AMOLED στις πόρτες.

Όσο εντυπωσιακή όμως είναι αυτή η τεχνολογία τόσο τρομακτική είναι στην αρχή απαιτώντας οπωσδήποτε προσοχή. Καταρχήν είναι κάτι πρωτόγνωρο και θέλει χρόνο για να αντιλαμβάνεσαι τις αποστάσεις που έχουν τα οχήματα και τα αντικείμενα από τα πλάγια. Ο χρόνος απόκρισης είναι ακριβέστατος και η θέα κάλυψης πολύ καλή δίχως να υπάρχουν τυφλά σημεία.

Ένα άλλο σημείο που θέλει το χρόνο του είναι η δύναμη της συνήθειας διότι το μόνο που έβλεπα ήταν οι κάμερες. Έπρεπε να έχω το νου μου στις οθόνες χαμηλότερα, κάτι δύσκολο όταν δεν ήμουν επικεντρωμένος και ξεχνιόμουν. Κάτι που ως ένα βαθμό εγκυμονεί και κάποιους κινδύνους για έναν μέσο οδηγό. Στο σημείο αυτό να πω πως όταν υπάρχουν στα πλάγια αυτοκίνητα ανάβει ένα κίτρινο πλαίσιο γύρω από τις οθόνες και όταν η απόσταση είναι πολύ μικρή αυτά αναβοσβήνουν.

Πέρα όμως από το άγχος που είχα στην οδήγηση, ακόμη και στο παρκάρισμα δυσκολεύτηκα με τις κάμερες και συμβουλευόμουν συνεχώς και την κάμερα οπισθοπορείας. Ακόμη ένα ζήτημα με τις κάμερες είναι πως αυτές είναι τοποθετημένες στην κλασική θέση. Σίγουρα είναι μικρότεροι σε μέγεθος, αλλά δεν αναδιπλώνονται και όταν σπάσουν τι γίνεται;

Με το e-tron 55 πέρασα μαζί του ένα Σαββατοκύριακο. Θα πρέπει να παραδεχτώ πως άρχισα να τους συνηθίζω και όσο περισσότερο ξεψάρωνα διαπίστωσα πως μπορούσες να εμπιστευθείς τις φωτεινές ενδείξεις και με κίτρινη την οθόνη να κάνεις σβέλτους ελιγμούς. Δεν ξέρω αν θα συνήθιζα τους καθρέφτες του μέλλοντος. Με τον καιρό, πιθανότατα ναι, έτσι δε γίνεται κάθε φορά; Ακόμη και έτσι όμως θεωρώ πως δεν υπάρχει κανένα όφελος από αυτή την τεχνολογία που μοιάζει περισσότερο με gadget. Και όπως κάθε gadget, η ουσία κρύβεται περισσότερο σε ένα εντυπωσιακό «wow» παρά στην πρακτικότητα.

Σύντομα θα ακολουθήσει και η σχετική οδηγική μας εμπειρία με το καλύτερο και πιο ολοκληρωμένο ηλεκτρικό που έχουμε οδηγήσει έως τώρα!

Ετικέτες

Nίκος Ι. Mαρινόπουλος

Πρόκειται για τον δημιουργό και συντονιστή του καρότου με τις περισσότερες τεχνολογικές βιταμίνες σε όλον τον κόσμο!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to top button
Close
Close