Η υπερβολική πίεση στα ελαστικά μπορεί να μειώσει την πρόσφυση, να αυξήσει την απόσταση φρεναρίσματος και να προκαλέσει ταχύτερη φθορά, επηρεάζοντας την ασφάλεια και τη συμπεριφορά του αυτοκινήτου.
Η σωστή πίεση στα ελαστικά είναι από τους πιο βασικούς παράγοντες για την ασφάλεια και την καλή συμπεριφορά ενός αυτοκινήτου στον δρόμο. Παρόλα αυτά, πολλοί οδηγοί καταλήγουν να κυκλοφορούν με ελαστικά που έχουν μεγαλύτερη πίεση από αυτή που προτείνει ο κατασκευαστής, είτε από λάθος μέτρηση σε πρατήρια καυσίμων είτε από την εσφαλμένη αντίληψη ότι περισσότερη πίεση σημαίνει καλύτερη οικονομία ή μεγαλύτερη αντοχή.
Στην πραγματικότητα, οι κατασκευαστές αυτοκινήτων και ελαστικών καθορίζουν τη σωστή πίεση ύστερα από χιλιάδες ώρες δοκιμών. Λαμβάνουν υπόψη το βάρος του μοντέλου, την κατανομή των μαζών, τη γεωμετρία της ανάρτησης, τον τύπο των ελαστικών αλλά και διαφορετικά σενάρια χρήσης. Όταν η πίεση αυξηθεί περισσότερο από το προβλεπόμενο, αλλάζει ο τρόπος με τον οποίο το ελαστικό πατάει στο οδόστρωμα και μεταφέρει τις δυνάμεις στο αυτοκίνητο.
Το βασικό πρόβλημα είναι ότι μειώνεται η επιφάνεια επαφής του ελαστικού με την άσφαλτο. Όταν το ελαστικό είναι υπερβολικά φουσκωμένο, η γόμα γίνεται πιο σκληρή και το βάρος συγκεντρώνεται κυρίως στο κεντρικό τμήμα του πέλματος. Έτσι μειώνεται η πρόσφυση, ιδιαίτερα σε απαιτητικές συνθήκες.
Σε χαλαρή οδήγηση στο στεγνό οδόστρωμα η διαφορά μπορεί να μην γίνει άμεσα αντιληπτή. Ωστόσο σε μια απότομη αποφυγή εμποδίου ή σε ένα δυνατό φρενάρισμα, το αυτοκίνητο χρειάζεται μεγαλύτερη απόσταση για να ακινητοποιηθεί. Σε βρεγμένο δρόμο το πρόβλημα γίνεται ακόμη πιο έντονο, καθώς το ελαστικό δυσκολεύεται να προσαρμοστεί στην επιφάνεια της ασφάλτου και η πρόσφυση μειώνεται.
Ταυτόχρονα επηρεάζεται και η αίσθηση που λαμβάνει ο οδηγός από το τιμόνι. Με υπερβολική πίεση, η κύλιση γίνεται πιο «στεγνή» και το τιμόνι μεταφέρει λιγότερη πληροφόρηση για τα όρια πρόσφυσης. Αυτό σημαίνει ότι ο οδηγός δυσκολεύεται να αντιληφθεί εγκαίρως πότε το αυτοκίνητο πλησιάζει τα όρια του.
Ένα ακόμη αποτέλεσμα είναι η μείωση της άνεσης. Όταν το ελαστικό σκληραίνει, απορροφά λιγότερο αποτελεσματικά τις ανωμαλίες του δρόμου. Έτσι περισσότερες δονήσεις περνούν στην ανάρτηση και τελικά στην καμπίνα. Το φαινόμενο είναι πιο έντονο σε μοντέλα με μεγάλες ζάντες και χαμηλό προφίλ ελαστικών.
Η φθορά των ελαστικών επίσης επιταχύνεται και μάλιστα ανομοιόμορφα. Το κεντρικό τμήμα του πέλματος φθείρεται πιο γρήγορα από τις άκρες, γεγονός που μειώνει τη διάρκεια ζωής του ελαστικού και μπορεί να οδηγήσει σε πρόωρη αντικατάσταση.
Παράλληλα αυξάνεται και ο κίνδυνος ζημιών σε λακκούβες ή κράσπεδα. Επειδή το υπερφουσκωμένο ελαστικό απορροφά λιγότερο τους κραδασμούς, η πιθανότητα να παραμορφωθεί ο σκελετός του ή να υποστεί ζημιά η ζάντα γίνεται μεγαλύτερη, ειδικά σε δρόμους με κακή ποιότητα ασφάλτου.
Από τεχνική άποψη, η υπερβολική πίεση επηρεάζει και την ισορροπία του αυτοκινήτου. Αν η πίεση είναι υπερβολικά υψηλή στον πίσω άξονα, μπορεί να αυξηθεί η τάση υπερστροφής. Αντίθετα, όταν συμβαίνει στον εμπρός άξονα, το αυτοκίνητο γίνεται πιο υποστροφικό.
Ακόμη και τα ηλεκτρονικά συστήματα ασφάλειας, όπως το ESP και το traction control, μπορεί να χρειαστεί να επέμβουν συχνότερα, επειδή αλλάζει το επίπεδο πρόσφυσης που έχουν υπολογίσει οι κατασκευαστές κατά την εξέλιξη του αυτοκινήτου.
Για αυτόν τον λόγο, οι ειδικοί συνιστούν να ελέγχεται τακτικά η πίεση των ελαστικών και να ακολουθούνται πάντα οι τιμές που προτείνει ο κατασκευαστής. Σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα υπάρχουν δύο διαφορετικές τιμές: μία για καθημερινή χρήση και μία ελαφρώς υψηλότερη όταν το αυτοκίνητο είναι πλήρως φορτωμένο. Με αυτόν τον τρόπο διατηρείται η σωστή ισορροπία ανάμεσα στην ασφάλεια, την άνεση και τη διάρκεια ζωής των ελαστικών.
