Εκατομμύρια τόνοι πολύτιμων υλικών βρίσκονται ήδη μέσα σε παλιές μπαταρίες, ηλεκτρονικές συσκευές και αυτοκίνητα προς ανακύκλωση, δημιουργώντας μια τεράστια ευκαιρία για την Ευρώπη.
Η συζήτηση γύρω από τις μπαταρίες των ηλεκτρικών αυτοκινήτων συνήθως επικεντρώνεται στα ορυχεία λιθίου, κοβαλτίου και νικελίου. Ωστόσο, οι ειδικοί εκτιμούν ότι ένα μεγάλο μέρος αυτών των υλικών βρίσκεται ήδη δίπλα μας και μάλιστα σε ποσότητες πολύ μεγαλύτερες απ’ όσο φανταζόμαστε.
Η Ευρώπη παράγει κάθε χρόνο τεράστιους όγκους ηλεκτρονικών αποβλήτων, παλαιών μπαταριών, βιομηχανικών υπολειμμάτων και αυτοκινήτων που ολοκληρώνουν τον κύκλο ζωής τους. Μέσα σε αυτά τα προϊόντα κρύβονται πρώτες ύλες ιδιαίτερα σημαντικές για τη νέα εποχή της ηλεκτροκίνησης.
Καθώς οι αυτοκινητοβιομηχανίες αυξάνουν την παραγωγή ηλεκτρικών μοντέλων, η ανάγκη για κρίσιμα μέταλλα μεγαλώνει με γρήγορους ρυθμούς. Η εξασφάλιση επαρκών ποσοτήτων αποτελεί ήδη μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για την ευρωπαϊκή βιομηχανία, η οποία εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από εισαγωγές από την Ασία.
Νέα στοιχεία από το ευρωπαϊκό πρόγραμμα FutuRaM δείχνουν ότι η λύση ενδέχεται να βρίσκεται στην ανακύκλωση. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι μέσα στις επόμενες δεκαετίες η Ευρώπη θα μπορούσε να ανακτά εκατομμύρια τόνους πρώτων υλών κάθε χρόνο από προϊόντα που σήμερα καταλήγουν στα απορρίμματα ή αξιοποιούνται ελάχιστα.
Ιδιαίτερα σημαντικός θεωρείται ο ρόλος των ηλεκτρονικών συσκευών. Κινητά τηλέφωνα, υπολογιστές, μπαταρίες και άλλος ηλεκτρονικός εξοπλισμός περιέχουν πολύτιμα υλικά που συχνά χάνονται επειδή δεν ακολουθούν τη σωστή διαδικασία ανακύκλωσης. Το ίδιο ισχύει και για τα αυτοκίνητα που αποσύρονται, καθώς πολλά εξαρτήματα μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν ή να αποτελέσουν πηγή σημαντικών μετάλλων.
Οι προβλέψεις των ερευνητών είναι εντυπωσιακές. Μέχρι το 2050, ένα μεγάλο μέρος της ζήτησης για υλικά όπως το λίθιο, το νικέλιο και το κοβάλτιο θα μπορούσε να καλύπτεται από ανακυκλωμένες πρώτες ύλες που βρίσκονται ήδη εντός της Ευρώπης.
Η εξέλιξη αυτή θα είχε διπλό όφελος. Από τη μία πλευρά θα περιόριζε την ανάγκη για νέες εξορύξεις και από την άλλη θα μείωνε την εξάρτηση της Ευρώπης από τρίτες χώρες. Παράλληλα, η αύξηση της ανακύκλωσης θα μπορούσε να συμβάλει σημαντικά στη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και στη δημιουργία μιας πιο βιώσιμης βιομηχανίας μπαταριών.
Για την αυτοκινητοβιομηχανία, η οποία επενδύει δισεκατομμύρια ευρώ στην ηλεκτροκίνηση, τα σκουπίδια του σήμερα ενδέχεται να αποτελέσουν μία από τις σημαντικότερες πηγές πρώτων υλών του αύριο. Και όσο αυξάνονται οι ανάγκες για μπαταρίες, τόσο μεγαλύτερη αξία αποκτά αυτή η «κρυφή» δεξαμενή υλικών που βρίσκεται ήδη μέσα στις ευρωπαϊκές πόλεις.
