Ο Walter de Silva εξηγεί γιατί δύο από τις πιο αναγνωρίσιμες ευρωπαϊκές μάρκες πρέπει να κοιτάξουν την ιστορία τους για να σχεδιάσουν το μέλλον τους.
Αρκεί μια ματιά στο εμπρός μέρος για να αναγνωρίσει κανείς μια BMW ή μια Alfa Romeo. Τα χαρακτηριστικά «νεφρά» της πρώτης και το trilobo της δεύτερης αποτελούν εδώ και δεκαετίες κάτι περισσότερο από σχεδιαστικές λεπτομέρειες. Είναι στοιχεία ταυτότητας που συνδέουν διαφορετικές γενιές μοντέλων και κάνουν κάθε μάρκα άμεσα αναγνωρίσιμη.
Αυτό ακριβώς είναι το θέμα που πραγματεύεται ο Walter de Silva σε άρθρο γνώμης που υπογράφει στο Quattroruote. Ο Ιταλός σχεδιαστής, με μακρά πορεία στην Alfa Romeo και αργότερα στις SEAT, Audi και Volkswagen Group, συγκρίνει τις δύο εταιρείες και εκφράζει τον προβληματισμό του για τη σχεδιαστική κατεύθυνση που ακολουθεί σήμερα η αυτοκινητοβιομηχανία
Στην BMW, τα Nieren έχουν αλλάξει πολλές φορές σε μέγεθος, σχήμα και αναλογίες, όμως ποτέ δεν έχασαν τον βασικό τους ρόλο. Για τον de Silva, η αξία τους βρίσκεται ακριβώς σε αυτή τη συνέχεια, καθώς αποτελούν έναν οπτικό δεσμό ανάμεσα στην ιστορία της εταιρείας και στα σύγχρονα μοντέλα της.
Ακόμη πιο έντονη είναι η συναισθηματική του σχέση με την Alfa Romeo, στην οποία ανέλαβε το Centro Stile το 1986. Το κεντρικό scudetto και τα δύο πλευρικά ανοίγματα που σχηματίζουν το χαρακτηριστικό trilobo αποτελούν για τον ίδιο βασικό κομμάτι μιας σχεδιαστικής κληρονομιάς που δεν πρέπει να χαθεί.
Ο de Silva, πάντως, δεν περιορίζεται στη σχεδίαση. Θεωρεί ότι οι διαφορετικές πορείες των δύο εταιρειών σχετίζονται και με τον τρόπο διοίκησής τους. Είναι επικριτικός απέναντι στην αντιμετώπιση της Alfa Romeo από τη Fiat και στη συνέχεια μέσα στο περιβάλλον της Stellantis, υποστηρίζοντας ότι η έμφαση στη μείωση του κόστους απομάκρυνε σταδιακά την εταιρεία από μια παλαιότερη φιλοσοφία που έδινε προτεραιότητα στο προϊόν.
Αντίθετα, εκτιμά ότι η BMW επέτρεψε στις μάρκες που ελέγχει, όπως MINI και Rolls-Royce, να διατηρήσουν μεγαλύτερη αυτονομία και ξεχωριστή προσωπικότητα.
Το βασικό μήνυμα του de Silva αφορά όμως το μέλλον. Διαπιστώνει μια αυξανόμενη ομοιομορφία στη σχεδίαση των αυτοκινήτων, με επιρροές από ασιατικά μοντέλα και με την τεχνητή νοημοσύνη να αποκτά ολοένα μεγαλύτερο ρόλο στη δημιουργική διαδικασία.
Κατά την άποψή του, η λύση για εταιρείες με τόσο ισχυρό παρελθόν δεν είναι να ακολουθούν κάθε νέα σχεδιαστική τάση. BMW και Alfa Romeo πρέπει να χρησιμοποιήσουν την ιστορία τους ως αφετηρία για κάτι νέο, χωρίς να εγκλωβιστούν στη νοσταλγία.
Το ζητούμενο, τελικά, είναι απλό αλλά δύσκολο: οι μελλοντικές BMW να εξακολουθούν να αναγνωρίζονται ως BMW και οι Alfa Romeo ως Alfa Romeo, ακόμη και χωρίς να χρειάζεται να κοιτάξει κανείς το σήμα τους.
