Ηλεκτρικό & κοινόχρηστο: Όλοι οι καλοί χωράνε; [blog]

Το αυτοκίνητο του μέλλοντος θα είναι ηλεκτρικό, κοινόχρηστο και θα σε πηγαίνει στη δουλειά σου ατσαλάκωτο επειδή θ’ αναλαμβάνει ακόμα και την οδήγηση…

Επιτρέψτε μου να διαφωνήσω. Ας δούμε το μέλλον μέσα από τα μάτια του Γιωργάκη, του αυριανού μέσου Έλληνα που δεν θέλει ν’ αποκτήσει ΙΧ, αλλά να πηγαίνει στη δουλειά του με το ΔΧ αυτοκίνητο της φωτογραφίας. Όπως βλέπετε, δεν είναι ο μόνος ενδιαφερόμενος, γι’ αυτό και για να λειτουργήσει το όλο εγχείρημα (και να μειωθεί το κόστος σε προσιτά επίπεδα, αλλιώς θα πάει με ταξί) θα πρέπει να προσέρχεται στην εργασία του περίπου την ίδια ώρα με 2-3 ανθρώπους ακόμα.

Πρώτη κίτρινη κάρτα, καθώς η Ελλάδα είναι από τις λίγες χώρες στον κόσμο που δεν υπάρχει ένα σταθερό δίωρο ωρών αιχμής, αλλά τουλάχιστον 4ωρο, στο οποίο ο κόσμος προσέρχεται στην εργασία του. Αντίστοιχα πολλές είναι και οι ώρες αποχώρησης. Είναι ένα μεγάλο πρόβλημα αυτό, όχι όμως ανυπέρβλητο οπότε πάμε παρακάτω.

Τα άτομα αυτά θα πρέπει να λειτουργούν σε παραπλήσιο μήκος κύματος. Θα πρέπει να έχουν τις ίδιες αντιλήψεις περί θερμοκρασίας στην καμπίνα, μουσικής που θα παίζει, καπνίσματος ή μη κλπ. Αλλιώς η άνετη μετακίνηση μετατρέπεται σε εφιαλτικό ταξίδι με την πεθερά. Πώς θα σας φαινόταν να φτάνατε παγάκι στη δουλειά, υπό τη μουσική υπόκρουση κλαρίνων, μέσα σε έναν τεκέ; Ή να φτάνατε κυριολεκτικά τελευταίος και καταϊδρωμένος, με νεύρα τσατάλια από το heavy metal και να μην μπορείτε να κάνετε ούτε ένα τσιγάρο; Σαφώς και χρησιμοποιώ ακραία παραδείγματα, τα οποία όμως έχουμε όλοι αντιμετωπίσει σε ένα ταξίδι μαζί με αγνώστους.

Πάμε τώρα να δούμε το κόστος, γιατί αν σου έρχεται ακριβότερα, δεν έχει νόημα να κινείσαι με ΔΧ όχημα. Ένα τέτοιο κοινόχρηστο όχημα θα πρέπει να ανήκει σε κάποια εταιρεία, η οποία θα το παρέχει στο κοινό για να βγάλει κέρδος. Η τιμή του αυτοκινήτου θα έχει -λογικά- κάποια έκπτωση σε σχέση με το αν το αγόραζε ένας ιδιώτης.

Μόνο που αυτόματα μιλάμε για καινούριο αυτοκίνητο, άρα για ακριβό αυτοκίνητο σε σχέση με ένα αντίστοιχων προδιαγραφών μεταχειρισμένο. Στα επιπλέον μηνιαία έξοδα σε σχέση με τους ιδιώτες που θα το αποκτήσουν, ο χρήστης του ΔΧ θα έχει να πληρώσει το μερίδιό του στη μικτή ασφάλεια (υποχρεωτική), στο υψηλότερο κόστος συντήρησης στο εξουσιοδοτημένο δίκτυο συνεργείων (υποχρεωτικό), αλλά και στα λειτουργικά έξοδα και τα κέρδη της εταιρείας που του το παραχώρησε.

Σαφώς και δεν έχει νόημα να αναφέρουμε υπολογισμούς, καθώς τα νούμερα διαφέρουν σημαντικά από κατηγορία σε κατηγορία, ωστόσο τα όποια πλεονεκτήματα της κοινοκτημοσύνης χάνονται λόγω των αυξημένων λειτουργικών εξόδων του ΔΧ.

Στην περίπτωση που το ΔΧ είναι ηλεκτρικό, όπως όλοι έχουν βαλθεί να μας πείσουν, κάποιος θα πρέπει να αναλαμβάνει τη φόρτισή του. Εύκολο θα σκεφτείτε, κάθε βράδυ θα επιστρέφει στα γραφεία της εταιρείας. Μόνο που μέχρι να λειτουργήσει η αυτόνομη οδήγηση, κάποιος θα πρέπει να το πηγαίνει το βράδυ και να το παίρνει πίσω το πρωί. Ποιος θα προθυμοποιηθεί να το κάνει; Αυτός! 1-0.

Απευθυνόμενος σε όσους διαβάζουν και έχουν δίπλωμα οδήγησης, υπάρχει κάποιος που πιστεύει ότι σε αυτή τη ζωή θα μετακινηθεί στην Ελλάδα με αυτόνομο όχημα; Θυμάστε τι έπαθε ο κυριούλης που έκανε το γύρο του κόσμου με το Tesla Model 3 σε λειτουργία αυτόματου πιλότου; Θυμάστε σε ποια ευρωπαϊκή χώρα τράκαρε; Θέλετε να μου πείτε τι συμπέρασμα θα βγάζει ο υπολογιστής του αυτόνομου αυτοκινήτου διαβάζοντας τις διάτρητες πινακίδες στην Κρήτη για παράδειγμα; Χειρότερα κι από μεθυσμένο Κρητικό θα πηγαίνει.

Για να μην ρωτήσω πόσο μεγάλες θα είναι οι εγκαταστάσεις της κάθε εταιρείας και σε ποια άδεια οικόπεδα θα οικοδομηθούν ώστε να φιλοξενήσουν τα περισσότερα από 500-700.000 ΔΧ αυτοκίνητα που θα χρειαστούν για να εξυπηρετήσουν το κοινό μόνο στην Αττική; Ή τα διπλάσια από αυτά στην περίπτωση που αφήνεις το αυτοκίνητο για να φορτίσει το βράδυ και φεύγεις με ένα άλλο με πλήρως φορτισμένη μπαταρία. Αυτή τη στιγμή, στην Αττική μόνο, κυκλοφορούν περίπου 3 εκ. αυτοκίνητα. Υποθέτοντας ότι θα βρεθούν τα οικόπεδα ή ότι θα γίνουν οι απαιτούμενες αλλαγές σε υπάρχοντα κτίρια, ποιος νομίζετε ότι θα πληρώσει το κόστος; Ο χρήστης του ΔΧ αυτοκινήτου φυσικά.

Επίσης θα πρέπει να δούμε ποιος θα αναλάβει το κόστος της επένδυσης για τη δημιουργία των σταθμών φόρτισης. Σήμερα, το κόστος αυτό είναι 90-150.000 ευρώ, χωρίς το κόστος αγοράς ή ενοικίασης της γης, για όποιον επιθυμεί να γίνει συνεργάτης της Tesla. Στο μέλλον, το κόστος αυτό είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα μειωθεί, ενώ εξίσου βέβαιη είναι και η αύξηση στην τιμή του ρεύματος λόγω της κατακόρυφης αύξησης της ζήτησης που θα φέρει στα όριά του το σύστημα ηλεκτροδότησης (σε όλο τον κόσμο, όχι μόνο στην Ελλάδα).

Άντε και ανέλαβαν το κόστος αποκλειστικά οι μεγάλες ελληνικές εταιρείες όπως η Motor Oil και τα Ελληνικά Πετρέλαια, για ρωτήστε τους παππούδες σας πόσο χρόνο έκαναν για να πάνε από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη πριν από μερικές δεκαετίες. Περίπου 10 με 11 ώρες, αν θυμάμαι καλά. Τέρμα γκάζι θα θεωρείται αυτό, καθώς θα πρέπει να σταματήσεις τουλάχιστον δύο φορές για να φορτίσεις τη μπαταρία.

Καταλήγω με το πρώτο που αναφέρουν όλοι ως μειονέκτημα, τη βαθιά ριζωμένη στο μυαλό του Έλληνα αντίληψη περί ιδιοκτησίας (αυτοκινήτου, σπιτιού κτλ). Αυτό πιστεύω ότι εύκολα αλλάζει, εάν το κόστος χρήσης του ΙΧ αυξηθεί περισσότερο. Κάτι που εν μέρει έχει αποδειχθεί την τελευταία 5ετια από τις μαζικές καταθέσεις πινακίδων.

Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι τη χρυσή εποχή της οικονομικής ανάπτυξης μετά τους Ολυμπιακούς είχε λειτουργήσει το σύστημα του ΔΧ αυτοκινήτου. Πολύς κόσμος θα είχε πουλήσει το ΙΧ ώστε να μετακινηθεί φθηνότερα και πιο άνετα με το ΔΧ. Και μετά ήρθε η κρίση, έχασε τη δουλειά του (οι πιο ζορισμένοι οικονομικά θα επιλέξουν το ΔΧ, όχι οι ζάμπλουτοι) και δεν μπορεί να διαθέσει τα χρήματα για τη μετακίνηση με το ΔΧ. Με το ισχύον καθεστώς, τουλάχιστον σου μένει ένα παλιό πλέον, έστω και κακοσυντηρημένο αυτοκίνητο για τις μετακινήσεις σου. Ενώ στη μοντέρνα εκδοχή, σε περίπτωση που κάτι δεν πάει καλά καταλήγεις στα δημόσια μέσα μεταφοράς ή στα ποδαράκια σου.

Μην με παρεξηγήσετε, το μέλλον πάει προς τα εκεί. Δεν προσπαθώ να πείσω κανέναν ότι ο ήλιος θα δύσει στην ανατολή. Απλά δεν μπορώ ν’ ακούω αδιαμαρτύρητα όσους προσπαθούν να μας πείσουν ότι οι αλλαγές αυτές έρχονται άμεσα. Στην Ελλάδα, για τους λόγους που ανέφερα, αλλά και για αρκετούς ακόμα, αυτή η νέα μόδα θα καθυστερήσει μερικές δεκαετίες σε σχέση με τον υπόλοιπο πολιτισμένο κόσμο και είναι πιθανό στο ενδιάμεσο να έχει έρθει κάποια άλλη νέα μόδα, πιο κοντά στις δικές μας συνήθειες, την οποία θα προτιμήσουμε να υιοθετήσουμε.

Ετικέτες

Νίκος Α. Μαρινόπουλος

Είτε το πιστεύετε, είτε όχι, στον χώρο του αυτοκινήτου υπάρχουν δύο Ν.Μ. Ώρα να σμίξουν δημοσιογραφικά και οι δρόμοι μας, στο καλύτερο site για την τεχνολογία και την αυτοκίνηση!

Σχόλια

  1. Στην πραγματικοτητα, η ηλεκτροκινηση θα νικησει τις συμβατικες κι
    υβριδικες λυσεις, μονο οταν κυριαρχισει η πληρως αυτονομη κινηση, γιαυτο
    και το ‘ντου’ των δυο τεχνολογιων γινεται σχεδον ταυτοχρονα. Ο λογος
    που συνδεονται αυτα τα δυο ειναι ο εξης: Το αυτονομο αυτοκινητο μπορεις
    να το στειλεις να παει μονο του να φορτιστει στο χωρο σταθμευσης και
    φορτισης και να το καλεσεις να ερθει να σε παρει απο οπου εισαι (σαν να
    εχεις δωρεαν σωφερ), ενω ενα οδηγουμενο ηλεκτρικο πρεπει να εχεις
    διαθεσιμο παρκιν φορτισης πολυ κοντα (αν οχι κατω) απο το σπιτι ή τη
    δουλεια, κατι που σε πολεις σαν τις μεγαλες Ελληνικες, σπανιζει και μονο
    οι ευποροι διαθετουν
    Τωρα, αν ολο αυτο συνδυαστει και με συνιδιοκτησια η κοινη χρηση βασει μηνιαιου μισθωματος υπηρεσιας, προβληματα σαν και τα παραπανω που ανεφερες υπαρχουν, αλλα και οι αντιστοιχες λυσεις τους. Μπορουν αλλα δρομολογια να ειναι για καπνιστες, αλλα για μη καπνιστες, αλλα με κλαρινα, αλλα με λαικα, αλλα με ποπ κι αλλα με μεταλ (που ειναι κι η καλυτερη μουσικη μεταξυ μας), η τελος , αν δεν μπορουν να τα βρουν να μην εχει καθολου το γ@#$%!νο ραδιοφωνο και τελειωνει το θεμα. Μεχρι βεβαια να υπαρξει αξιοπιστο αυτοοδηγητο οχημα χωρις τιμονι, θα πρεπει να αναλαβουν οι εχοντες την ικανοτητα και το διπλωμα οδηγησης να κανουν βαρδια εναλαξ την μεταφορα των υπολοιπων και μεσα στα καθηκοντα τους να ειναι και φορτιση. Και τι γινεται αν μονο ενας απο τους χρηστες μενει κοντα στις εγκαταστασεις φορτισης?

    1. Το αυτόνομο αυτοκίνητο ενδεχομένως να μην μπορείς να το στείλεις ασυνόδευτο στις εγκαταστάσεις φόρτισης λόγω φόβου τρομοκρατικού χτυπήματος. Το «μπαμ» θα ήταν εντυπωσιακό.
      Επίτηδες δεν ανέφερα το ενδεχόμενο κάποιος να πρέπει να οδηγεί το κοινόχρηστο όχημα, γιατί τότε ανοίγουμε το κεφάλαιο «ασφάλιση» του αυτόνομου οχήματος και ο τρόπος που ο συγκεκριμένος κλάδος (ταχύτητα αποζημιώσεων ή δικαστικής επίλυσης διαφοράς) λειτουργεί στην Ελλάδα θα με έκανε να γράψω ότι «ποτέ δεν θα γίνει κάτι τέτοιο στην Ελλάδα».
      Αν κάποιος μένει κοντά στις εγκαταστάσεις φόρτισης, «αναγκαστικά» θα κάνει το χαμάλη. Εάν κανείς δε μένει κοντά, εκεί υπάρχει πρόβλημα. Και τι γίνεται εάν εσύ προγραμματίσεις το αυτόνομο όχημα να πάει να φορτιστεί και λόγω έκτακτου συμβάντος μείνει στο δρόμο; πχ άρχισε να βρέχει και σκοτείνιασε λίγο νωρίτερα οπότε έπρεπε να ανάψει φώτα και καθαριστήρες. Κι αν προκαλέσει ατύχημα επειδή έμεινε; Κανείς δεν θα θέλει να πάρει αυτή την ευθύνη και με το δίκιο του.
      Προσωπικά πιστεύω ότι το φυσικό αέριο ή κάποιο άλλου είδους καύσιμο που θα είναι πιο καθαρό στην καύση και θα διανέμεται γρήγορα μέσω πρατηρίων θα υπερισχύσει στο μέλλον.
      Ας μην ξεχνάμε ότι άλλο κάτι που είναι τεχνικά εφικτό και εφαρμόσιμο σε ένα χωριό ή μια πόλη και άλλο αυτό που είναι τεχνικά εφαρμόσιμο σε ολόκληρο τον κόσμο. Σήμερα, τα Τρίκαλα έχουν αυτόνομο λεωφορείο. Για να πάει όμως αυτό το λεωφορείο από τα Τρίκαλα στην Αθήνα και μάλιστα στην πλατεία Συντάγματος, απαιτούνται αρκετά εκατομμύρια ευρώ επενδύσεων και τουλάχιστον καμιά δεκαετία. Άσε που αν γίνει αυτό, το κόστος του εισιτηρίου θα είναι τέτοιο που θα σου έρχεται φθηνότερα να πας με το ΙΧ σου.
      Είναι όπως στη δεκαετία του 50 μας έλεγαν ότι το 2000 θα έχουμε όλοι ΙΧ αεροπλάνα. Θεωρητικά μπορεί να είναι εφαρμόσιμο, στην πράξη όμως εξακολουθεί να είναι αδύνατο.

      1. An kaneiς δεν μενει εκει κοντα, ειπαμε θα κανουν τον χαμαλη ολοι, με βαρδιες. Αλλα ειπαμε: αυτα τα πραγματα (δηλ. car sharing και κυριαρχια του ηλεκτρικου επι των ΜΕΚ) μονο οταν θα ειναι η αυτονομια πιο αξιοπιστη απο την ανθρωπινη οδηγηση, στο βαθμο που η τελευταια απαγορευτει μαλιστα! Κατι τετοιο βεβαια θα παρει μια γενια, μπορει και 50 χρονια, οπως υπονοεις και συ. Τωρα βεβαια για την σκετη ηλεκτροκινηση, αυτη καλπαζει δυναμικα και ισως θα μπορουσε να εκτοπισει την ΜΕΚ στη περιπτωση που δεν επιβληθει αλλαγη συνηθειων, αλλα θα ανεφοδιαζεται το οχημα με ηλεκτρολυτη, ειτε αυτο ηταν απλα νερο, οπως ισχυριζεται ο Πετρος Ζωγραφος κι αν βελτιωθει στο μελλον η τεχνολογια του, ωστε να παραξει αρκετη ισχυ, ειτε πηγαινε στα σημερινα βενζιναδικα και εφοδιαζοταν με ειδικο ηλεκτρολυτη, που αναλωνεται κατα την διαδικασια εκφορτισης της μπαταριας, οπως τα οχηματα Quanto F και Quantino που εχουν κατασκευασει καποιοι εφευρετες απο το Linchenstein.

        1. Αυτό που αναφέρετε ίσως να είναι μια λύση. Μένει να αποδειχτεί εάν μπορεί να λειτουργήσει σε μαζική κλίμακα, με κόστος προσιτό αρχικά στην οικονομική ελίτ και αργότερα στους κοινούς θνητούς.

  2. Η αυτόνομη ηλεκτροκίνηση απαιτεί πολλές υποχωρήσεις και συμβιβασμούς. Αν δεν υπήρχε το μέτρο σύγκρισης της μετακίνησης με συμβατικά καύσιμα, όλα τα εμπόδια της ηλεκτροκίνησης θα φαίνονταν απολύτως φυσιολογικά και δεν θα απασχολούσαν κανέναν.
    Από ότι φαίνεται, θεωρητικά, η εφαρμογή της ηλεκτροκίνησης γίνεται πιεστικά και βίαια. Όμως στην πραγματικότητα τα βήματα εφαρμογής της ηλεκτροκίνησης είναι προσεκτικά σχεδιασμένα και χωρίς ακρότητες. Αυτό που είναι ορατό σχετικά με την ηλεκτροκίνηση είναι το γεγονός ότι τα αυτόνομα ηλεκτρικά οχήματα πρέπει
    να επιτηρούνται, να εξυπηρετούνται, και να συντηρούνται από κάποια κεντρική ομάδα τεχνικής και οικονομικής
    παρακολούθησης. Έτσι θα δούμε σύντομα λεωφορεία αστικής μετακίνησης είτε δημοτικά είτε φορέων αστικών συγκοινωνιών να κάνουν τις πρώτες διαδρομές τους εντός πόλεων. Θα μπορούσα να παραθέσω όλην την διαδικασία φροντίδας τους αλλά ό χώρος επικοινωνίας μας είναι περιορισμένος. Αυτή η εφαρμογή ηλεκτροκίνησης είναι εφικτή και έτοιμη προς υλοποίηση. Επίσης εταιρείες ταξί με ηλεκτροκινούμενα οχήματα θα μπορούσαν να μετακινούν επιβάτες εντός της εμβέλειας του συσσωρευτή τους και να επιτηρούνται όχι από τον ιδιοκτήτη τους
    αλλά από ομάδα τεχνικών της εταιρείας. Όσο και αν φαίνεται μικρό και ασήμαντο μεγάλη εμπειρία στο θέμα θα δώσουν και τα ενοικιαζόμενα πατίνια που όλοι βλέπουμε εγκαταλελειμμένα σε τυχαία μέρη περιμένοντας τον επόμενο χρήστη τους. Τα ιδιωτικά όμως αυτοκίνητα, έχουν μεγάλες απαιτήσεις από το αστικό περιβάλλον. Επιβιώνουν σε συγκεκριμένες συνθήκες δόμησης ελεύθερων χώρων φόρτισης, προσβασιμότητα σε οικιακή φόρτιση, και άλλα δεδομένα που θα τους εξασφαλίζουν τον απαραίτητο κύκλο λειτουργίας τους. Πολύτιμη εμπειρία αποκτάται τώρα από τις σκανδιναβικές χώρες με ευρεία εφαρμογή της ιδιωτικής ηλεκτροκίνησης. Η πραγματικότητα μας διδάσκει ότι εκτός από τις σκέψεις για το μακρινό μέλλον, πρέπει να αποκτούμε πείρα από το παρόν και τα διδάγματα που μας παρέχει

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Δείτε επίσης

Close
Back to top button
Close
Close