Honda και Nissan προχωρούν σε κοινή εξέλιξη software και ηλεκτρονικών συστημάτων, επιχειρώντας να μειώσουν το τεράστιο κόστος που συνοδεύει τη νέα γενιά των software-defined cars.
Οι συζητήσεις για μια πιθανή συγχώνευση μπορεί να μην οδήγησαν τελικά σε συμφωνία, όμως Honda και Nissan δεν εγκαταλείπουν την ιδέα μιας στενότερης συνεργασίας. Αυτή τη φορά μάλιστα επικεντρώνονται σε έναν τομέα που εξελίσσεται σε έναν από τους σημαντικότερους και ακριβότερους της σύγχρονης αυτοκινητοβιομηχανίας: το software.
Οι δύο ιαπωνικές εταιρείες συμφώνησαν να συνεργαστούν στην εξέλιξη βασικών ηλεκτρονικών και ψηφιακών συστημάτων για τα αυτοκίνητα επόμενης γενιάς, με το ενδιαφέρον να επικεντρώνεται στα λεγόμενα software-defined vehicles (SDV).
Βασικό κομμάτι της συμφωνίας αποτελούν οι ηλεκτρονικές μονάδες ελέγχου, τα γνωστά ECU, που αποτελούν ουσιαστικά τους ηλεκτρονικούς «εγκεφάλους» ενός σύγχρονου αυτοκινήτου. Καθώς οι λειτουργίες που ελέγχονται μέσω software αυξάνονται συνεχώς, οι συγκεκριμένες μονάδες αποκτούν ολοένα μεγαλύτερη σημασία.
Η συνεργασία όμως δεν σταματά στο hardware. Honda και Nissan σκοπεύουν να εξελίξουν από κοινού βασικά τμήματα του λειτουργικού συστήματος των αυτοκινήτων τους, του middleware και του λογισμικού που ελέγχει διαφορετικές λειτουργίες.
Στην πράξη, τα μελλοντικά μοντέλα των δύο εταιρειών θα μπορούν να βασίζονται σε κοινή ηλεκτρονική αρχιτεκτονική και να μοιράζονται σημαντικό μέρος του software, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα προσφέρουν την ίδια εμπειρία στον οδηγό.
Ένα κοινό τεχνολογικό υπόβαθρο μπορεί, για παράδειγμα, να χρησιμοποιηθεί στα συστήματα infotainment, με κάθε εταιρεία να διαμορφώνει διαφορετικό περιβάλλον χρήσης, γραφικά και λειτουργίες. Με αυτόν τον τρόπο Honda και Nissan μπορούν να διατηρήσουν τη δική τους ταυτότητα, περιορίζοντας ταυτόχρονα το κόστος που απαιτεί η δημιουργία της υποδομής από μηδενική βάση.
Και το κόστος είναι ίσως ο σημαντικότερος λόγος πίσω από τη συγκεκριμένη συμφωνία. Το αυτοκίνητο μετατρέπεται σταδιακά σε μια πλατφόρμα όπου μεγάλο μέρος των χαρακτηριστικών και των δυνατοτήτων του καθορίζεται από το software. Αυτό απαιτεί χιλιάδες μηχανικούς, τεράστιες επενδύσεις και συνεχή εξέλιξη ακόμη και μετά την έναρξη της παραγωγής.
Παράλληλα, η πίεση από τις κινεζικές αυτοκινητοβιομηχανίες και τις εταιρείες που έχουν δημιουργήσει εξαρχής τα αυτοκίνητά τους γύρω από μία κεντρική ηλεκτρονική αρχιτεκτονική αναγκάζει τους παραδοσιακούς κατασκευαστές να κινηθούν ταχύτερα.
Honda και Nissan εκτιμούν ότι η κοινή εξέλιξη θα τους επιτρέψει να μοιραστούν τεχνογνωσία και ανθρώπινους πόρους, να μειώσουν τις επενδύσεις που απαιτούνται για παρόμοιες τεχνολογίες και, κυρίως, να περιορίσουν τον χρόνο που χρειάζεται για να φτάσει ένα νέο σύστημα στην παραγωγή.
Τα πρώτα αποτελέσματα της συνεργασίας δεν θα εμφανιστούν άμεσα. Τα πρώτα αυτοκίνητα που θα χρησιμοποιούν τις νέες κοινές τεχνολογίες προγραμματίζεται να φτάσουν στην αγορά μέσα στο οικονομικό έτος 2029, δηλαδή στο διάστημα από τον Απρίλιο του 2029 έως τον Μάρτιο του 2030.
Προς το παρόν, η συμφωνία αφορά αποκλειστικά τις Honda και Nissan και δεν επεκτείνεται συνολικά στη συμμαχία Renault-Nissan-Mitsubishi. Η Mitsubishi, πάντως, εξετάζει το ενδεχόμενο συμμετοχής στην κοινή εξέλιξη software και ECU.
Το ενδιαφέρον είναι ότι οι δύο ιαπωνικές εταιρείες δεν κλείνουν την πόρτα σε περαιτέρω συνεργασίες. Αντί για τη μεγάλη και πολύ πιο σύνθετη κίνηση μιας συγχώνευσης, Honda και Nissan φαίνεται να επιλέγουν πλέον έναν πιο στοχευμένο δρόμο: να μοιράζονται το τεράστιο κόστος εκεί όπου αυτό έχει περισσότερο νόημα, διατηρώντας παράλληλα την ανεξαρτησία και τη διαφορετική ταυτότητά τους.
