Πολλοί οδηγοί αποφεύγουν να ανοίξουν τον κλιματισμό πιστεύοντας ότι αυξάνει σημαντικά την κατανάλωση. Η πραγματικότητα όμως είναι πιο σύνθετη και σε ορισμένες περιπτώσεις τα ανοιχτά παράθυρα μπορεί να κοστίζουν ακόμη περισσότερο σε καύσιμο.
Με τις θερμοκρασίες να ανεβαίνουν και τον υδράργυρο να ξεπερνά συχνά τους 35 βαθμούς Κελσίου, ο κλιματισμός μετατρέπεται σε έναν από τους πιο πολύτιμους συμμάχους του οδηγού. Ωστόσο, εξακολουθεί να υπάρχει η πεποίθηση ότι η χρήση του αυξάνει σημαντικά την κατανάλωση καυσίμου, με αποτέλεσμα αρκετοί να προτιμούν να κινούνται με ανοιχτά παράθυρα.
Πόσο σωστή είναι όμως αυτή η αντίληψη; Η αλήθεια είναι ότι ο κλιματισμός απαιτεί ενέργεια για να λειτουργήσει και συνεπώς επιβαρύνει την κατανάλωση. Στα σύγχρονα αυτοκίνητα όμως η επιβάρυνση είναι συνήθως μικρότερη από ό,τι πιστεύουν οι περισσότεροι οδηγοί.
Σύμφωνα με μετρήσεις που έχουν πραγματοποιηθεί από ευρωπαϊκούς οργανισμούς, ένα σύγχρονο σύστημα κλιματισμού μπορεί να αυξήσει την κατανάλωση κατά περίπου 10% έως 15%. Μέσα στην πόλη αυτό μεταφράζεται συνήθως σε περίπου 1 λίτρο καυσίμου ανά 100 χιλιόμετρα, ενώ σε σταθερή κίνηση εκτός πόλης η επιβάρυνση μπορεί να περιοριστεί ακόμη και στα 0,3 λίτρα ανά 100 χιλιόμετρα.
Ο λόγος είναι ότι σε συνθήκες κυκλοφοριακής συμφόρησης και συνεχών στάσεων ο συμπιεστής του κλιματισμού λειτουργεί πιο εντατικά, αυξάνοντας τις ενεργειακές απαιτήσεις. Αντίθετα, σε ταξίδι με σταθερή ταχύτητα η επιβάρυνση είναι σαφώς μικρότερη.
Από την άλλη πλευρά, τα ανοιχτά παράθυρα δεν είναι πάντα η πιο οικονομική επιλογή. Σε χαμηλές ταχύτητες μέσα στην πόλη η επίδρασή τους στην αεροδυναμική είναι αμελητέα, επομένως μπορούν να αποτελέσουν μια λογική εναλλακτική λύση. Όταν όμως η ταχύτητα αυξάνεται, η εικόνα αλλάζει.
Τα ανοιχτά παράθυρα διαταράσσουν τη ροή του αέρα γύρω από το αμάξωμα, αυξάνοντας αισθητά την αεροδυναμική αντίσταση. Αυτό σημαίνει ότι ο κινητήρας χρειάζεται περισσότερη ενέργεια για να διατηρήσει την ίδια ταχύτητα, με αποτέλεσμα να αυξάνεται η κατανάλωση.
Σε ταχύτητες γύρω στα 100 km/h, τα ανοιχτά παράθυρα μπορούν να προσθέσουν περίπου 0,2 λίτρα καυσίμου ανά 100 χιλιόμετρα, ενώ όσο αυξάνεται η ταχύτητα τόσο μεγαλύτερη γίνεται η επίδρασή τους. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ειδικά σε αυτοκινητοδρόμους, το κόστος σε καύσιμο μπορεί να είναι παρόμοιο ή ακόμη και μεγαλύτερο από αυτό της λειτουργίας του κλιματισμού.
Ποια είναι λοιπόν η καλύτερη επιλογή; Για μετακινήσεις μέσα στην πόλη με χαμηλές ταχύτητες, τα ανοιχτά παράθυρα παραμένουν μια αποδοτική λύση, ιδιαίτερα όταν η θερμοκρασία δεν είναι ακραία. Σε επαρχιακούς δρόμους και κυρίως στον αυτοκινητόδρομο, ο κλιματισμός αποτελεί συνήθως την πιο αποδοτική επιλογή, καθώς η αεροδυναμική επιβάρυνση των ανοιχτών παραθύρων γίνεται σημαντική.
Οι ειδικοί προτείνουν επίσης ένα απλό αλλά αποτελεσματικό κόλπο. Όταν το αυτοκίνητο έχει παραμείνει για αρκετή ώρα στον ήλιο, καλό είναι πριν ενεργοποιηθεί ο κλιματισμός να ανοίξουν για λίγα λεπτά οι πόρτες ή τα παράθυρα ώστε να απομακρυνθεί ο πολύ θερμός αέρας από την καμπίνα. Έτσι το σύστημα ψύξης χρειάζεται λιγότερη ενέργεια για να φτάσει στην επιθυμητή θερμοκρασία.
Χρήσιμη είναι και η λειτουργία ανακύκλωσης αέρα, καθώς επιτρέπει στον κλιματισμό να ψύχει ξανά τον ήδη δροσερό αέρα του εσωτερικού αντί να επεξεργάζεται συνεχώς τον πολύ θερμό αέρα του περιβάλλοντος.
Όσον αφορά τη θερμοκρασία, οι ειδικοί θεωρούν ιδανικό εύρος τους 22 έως 25 βαθμούς Κελσίου. Η υπερβολικά χαμηλή ρύθμιση δεν προσφέρει ουσιαστικό όφελος στην άνεση, ενώ αυξάνει την κατανάλωση και καταπονεί περισσότερο το σύστημα.
Το συμπέρασμα είναι ότι ο κλιματισμός πράγματι αυξάνει την κατανάλωση καυσίμου, αλλά όχι στον βαθμό που πιστεύουν πολλοί οδηγοί. Αντίθετα, σε υψηλές ταχύτητες τα ανοιχτά παράθυρα μπορούν να αποδειχθούν εξίσου ή και περισσότερο ενεργοβόρα. Η σωστή χρήση του κλιματισμού, σε συνδυασμό με καλό αερισμό πριν από την εκκίνηση, παραμένει η πιο άνετη και συχνά η πιο αποδοτική λύση για τις καλοκαιρινές μετακινήσεις.
