MINI John Cooper Works [test drive]

Μπορεί τα σκληροπυρηνικά θερμικά hot-hatches να αποτελούν είδος υπό εξαφάνιση, ωστόσο η Mini (ευτυχώς) έχει άλλη άποψη επί του θέματος…

Που να μπλέκουμε με εκπομπές CO2, με νόρμες, περιορισμούς και καταναλώσεις, φέρονται να μονολογούν οι περισσότεροι κατασκευαστές στις ημέρες μας. Ακόμα και αν κάποτε είχαν όλοι από ένα «καυτό» μικρό σπορ μοντέλο στην γκάμα τους, πλέον αυτό δεν κρίνεται απαραίτητο για το πρεστίζ της εταιρείας.

Βέβαια, υπάρχει και η λύση με τα ηλεκτρικά σπορ μοντέλα που προσφέρουν απλόχερα ροπή και ιπποδύναμη αλλά, κακά τα ψέματα, δεν μπορεί να είναι το ίδιο. Όλα αυτά κάνουν την παρουσία του μοντέλου της δοκιμής μας αρκετά σπάνια και άξια αναφοράς, σίγουρα σε μεγαλύτερο βαθμό σε σχέση με τον αν έκανε την εμφάνιση του ένα γρήγορο Mini πριν από δύο δεκαετίες.

Και μια και αναφερθήκαμε στο παρελθόν, το Mini JCW (ή έστω το Cooper S) δεν είναι από τα μοντέλα που αρέσκονται στο να αλλάζουν την εμφάνιση τους από γενιά σε γενιά. Διατηρεί τη φιλοσοφία του σε μεγάλο βαθμό και ενισχύεται στα σημεία έτσι ώστε να μην αλλοιωθεί ποτέ η ταυτότητα του.

Αυτό συμβαίνει και στην την περίπτωση μας. Η πιο σπορ εκδοχή του θερμικού Mini ξεχωρίζει με τις αυτοκόλλητες ρίγες, τα λογότυπα αλλά και την κεντρική απόληξη της εξάτμισης.

Η τελευταία πινελιά αφορά το αισθητικό και το ηχητικό κομμάτι, αφού το ουσιαστικό γίνεται από την εξάτμιση, που είναι κρυμμένη πίσω από τον προφυλακτήρα. Έστω και έτσι όμως το κλαπέτο που ενσωματώνει δίνει άγρια ομορφιά στην παρουσία και συμβίωση με το ιδιαίτερο μικρό της Mini.

Οι σχεδιαστές της θρυλικής φίρμας πρέπει κάθε φορά να χωρέσουν τόνους από στιλ, χαρακτήρα, minimal αισθητική και σπορ στοιχείο, μέσα στις κόμπακτ διαστάσεις (μήκος 3,876 μέτρα, μεταξόνιο 2,495 μέτρα) του πολυπόθητου Mini. Και το καταφέρνουν πάντα διατηρώντας με ευκολία το κοινό του Mini όσα χρόνια και αν περάσουν.

Στο εσωτερικό βέβαια έχουν γίνει πιο βαθιές τομές που αφορούν την αναπόφευκτη ψηφιοποίηση σε αρκετά μεγάλο βαθμό. Η κεντρική οθόνη αφής παραμένει φανατικά στρογγυλή και ευμεγέθης, με τα Mini Experience Modes να είναι εκείνα που μονοπωλούν το ενδιαφέρον.

Από εκεί μπορείς να αλλάξεις τα διαθέσιμα θέματα, το φωτισμό, τα γραφικά, τον τεχνητό ήχο ή και τις λειτουργίες οδήγησης (π.χ. το Go Cart αλλάζει την αίσθηση του τιμονιού, την απόκριση στο γκάζι και την παρεμβατικότητα του ESC).

Φυσικοί διακόπτες υπάρχουν ακριβώς από κάτω και αφορούν κυρίως τον κλιματισμό και το ηχοσύστημα, με αυτούς του τιμονιού να συμπληρώνουν τις ευκολίες κατά την παρουσία στο Mini JCW.

Από χώρους μην περιμένετε θαύματα. Δύο επιβάτες πίσω θα αρκεστούν στην όμορφη αλλά συμβιβαστική βόλτα, με το χώρο αποσκευών να μην ξεπερνά τα 210 λίτρα.

Για μικρά αντικείμενα πάντως θα βρεθούν χώροι αφού το μικρό joystick που παίζει το ρόλο του επιλογέα βρίσκεται ψηλά στο ταμπλό και αφήνει όλο το χώρο ανάμεσα σε οδηγό και συνοδηγό για ποτηροθήκες, ντουλαπάκι και ασύρματη φόρτιση.

Το ζητούμενο βέβαια στο Mini JCW δεν είναι οι χώροι αλλά η απόλαυση. Και αυτή πηγάζει κατά κύριο λόγο από τον τετρακύλινδρο turbo βενζινοκινητήρα χωρητικότητας 2.000 κ.εκ. με απόδοση 231 ίππους και 380 Nm (+60 Nm σε σχέση με το προηγούμενο μοντέλο).

Σε αναλογία με το χαμηλό βάρος (1.400 κιλά) καταλαβαίνει κανείς πως το ισχυρό Mini είναι κάτι παραπάνω από σβέλτο με τα 0-100 χλμ./ώρα να έρχονται σε μόλις 6,1 δευτερόλεπτα.

Το αυτόματο κιβώτιο οκτώ σχέσεων έχει δώσει τη θέση του στο 7άρι διπλού συμπλέκτη, το οποίο είναι γρήγορο και απολαυστικό στις αλλαγές, ενώ υπάρχει και το boost mode στη λειτουργία Go Cart που προσφέρει μέγιστη ισχύ για δέκα δευτερόλεπτα, ώστε να κάνεις μία προσπέραση ή μία γρήγορη έξοδο σε στροφή.

Εκεί βέβαια είναι και το δυνατό χαρτί για το Mini της δοκιμής μας με εξαιρετικό στήσιμο, χαμηλό κέντρο βάρους (και αρκετά χαμηλή θέση οδήγησης), ενισχυμένο πλαίσιο για έξτρα στρεπτική δυσκαμψία και ακρίβεια τιμονιού.

Πακέτο που το κάνει να βρίσκεται στο φυσικό του περιβάλλον όταν περνάει από κλειστές ασφάλτινες διαδρομές και τον οδηγό να μην ξεκολλάει από το boost mode ή τα σκασίματα που προέρχονται από το κλαπέτο της κεντρικής απόληξης.

Τα καθίσματα θα μπορούσαν να έχουν ακόμη πιο… αγωνιστικό χαρακτήρα, ωστόσο σε αγκαλιάζουν με επάρκεια ακόμη και αν ξεφύγεις λίγο και παρασυρθείς.

Σαφώς και το όλο στήσιμο με τη σφιχτή ρύθμιση της ανάρτησης (MacPherson εμπρός, πολλαπλοί σύνδεσμοι πίσω), μαζί το χαμηλό προφίλ ελαστικών, κάνει την κατάσταση πιο δύσκολη μέσα στις κακοτεχνίες των αστικών δρόμων (όχι πάντως σε ακραίο βαθμό), εντούτοις είναι κάτι που θα πρέπει κάποιος να το αποδεχτεί.

Μπαίνοντας στη διαδικασία να γίνεις κάτοχος ενός τόσο ιδιαίτερου hot hatch θα πρέπει να έχεις αυτογνωσία και να αφήσεις στην άκρη κάποιες… παραξενιές σε θέματα ανέσεων ή οικονομίας καυσίμου (θα χρειαστεί λίγο πάνω από 10 λίτρα/100 χλμ. για να το «χαρείς»).

Αυτό που θα πρέπει επίσης να μην πολυσκεφτείς με τη λογική για να αποκτήσεις το Mini John Cooper Works είναι η τιμή αγοράς, καθώς αυτή αγγίζει τα 42.250 ευρώ.

Ποσό που περισσότερο παραπέμπει σε premium SUV και λιγότερο σε καυτό μικρό αυτοκίνητο πόλης, ωστόσο είπαμε πως το μοντέλο της δοκιμής μας έχει τη δική του πανίσχυρη προσωπικότητα, ομορφιά και στιλ που αν κάτσεις και τα λογαριάσεις με απλά μαθηματικά, τότε μάλλον έχεις μείνει ήδη μετεξεταστέος.

Περισσότερα για την MINI