Νέα σκληρή σύγκρουση βρίσκεται προ των πυλών στη Volkswagen, καθώς η διοίκηση εξετάζει ακόμη μεγαλύτερες περικοπές, με τους εργαζομένους να προειδοποιούν ότι θα αντιδράσουν μαζικά εάν ανατραπεί η υπάρχουσα συμφωνία αναδιάρθρωσης.
Η Volkswagen βρίσκεται αντιμέτωπη με μία από τις σοβαρότερες εσωτερικές συγκρούσεις των τελευταίων ετών. Την ώρα που ο γερμανικός Όμιλος προσπαθεί να περιορίσει δραστικά τα έξοδά του, στο τραπέζι βρίσκονται πλέον νέα και πολύ πιο σκληρά μέτρα, τα οποία ενδέχεται να οδηγήσουν ακόμη και σε κλείσιμο εργοστασίων και έως 50.000 επιπλέον περικοπές θέσεων εργασίας.
Το νέο σχέδιο έρχεται λιγότερο από δύο χρόνια μετά τη δύσκολη συμφωνία μεταξύ διοίκησης και εργαζομένων για την αναδιάρθρωση των δραστηριοτήτων στη Γερμανία. Εκείνη η συμφωνία είχε επιτευχθεί έπειτα από πολύμηνες διαπραγματεύσεις και προειδοποιητικές απεργίες, με στόχο να αποφευχθούν οι πιο ακραίες λύσεις.
Τώρα, όμως, η συζήτηση ανοίγει ξανά και μάλιστα με μεγαλύτερη ένταση. Καθοριστική θεωρείται η 4η Σεπτεμβρίου, όταν το εποπτικό συμβούλιο του Volkswagen Group αναμένεται να εξετάσει τρεις διαφορετικές προτάσεις για την επόμενη φάση της αναδιάρθρωσης. Η αντιπαράθεση μεταξύ διοίκησης και εκπροσώπων των εργαζομένων έχει ήδη κλιμακωθεί, ενώ δεν αποκλείεται να φτάσει ακόμη και σε έκτακτη γενική συνέλευση των μετόχων.
Η IG Metall έχει προειδοποιήσει ότι οποιαδήποτε προσπάθεια ανατροπής της υφιστάμενης συμφωνίας θα προκαλέσει μαζική αντίδραση. Ο Thorsten Groeger, εκπρόσωπος του συνδικάτου, έστειλε από το Ανόβερο σαφές μήνυμα προς τη διοίκηση, επισημαίνοντας ότι οι εργαζόμενοι είναι έτοιμοι να κινητοποιηθούν σε όλες τις εγκαταστάσεις της Volkswagen εφόσον τεθούν ξανά υπό αμφισβήτηση οι προηγούμενες δεσμεύσεις.
Προς το παρόν, πάντως, η IG Metall δεν έχει προχωρήσει σε επίσημη προκήρυξη ή απειλή απεργιακών κινητοποιήσεων. Από την πλευρά της διοίκησης, το πρόβλημα αποτυπώνεται κυρίως στους αριθμούς. Ο οικονομικός διευθυντής του Volkswagen Group, Arno Antlitz, έχει επισημάνει ότι δεν υπάρχει σήμερα βιώσιμο μακροπρόθεσμο σχέδιο παραγωγής για τις εγκαταστάσεις στο Ανόβερο, το Έμντεν, το Νέκαρσουλμ και το Τσβίκαου.
Σύμφωνα με τον ίδιο, εάν δεν αντιμετωπιστεί η πλεονάζουσα παραγωγική δυναμικότητα και τα συγκεκριμένα εργοστάσια συνεχίσουν να λειτουργούν με τη σημερινή τους μορφή, το πρόσθετο κόστος για τον Όμιλο μπορεί να φτάνει περίπου το 1,5 δισ. ευρώ ετησίως.
Πίσω από αυτή την πίεση βρίσκεται ένα πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα. Η Volkswagen προσπαθεί εδώ και χρόνια να μειώσει το υψηλό λειτουργικό της κόστος, ενώ ταυτόχρονα βρίσκεται αντιμέτωπη με τους δασμούς, τον εντεινόμενο ανταγωνισμό από τις ασιατικές αυτοκινητοβιομηχανίες και κυρίως με τις σημαντικές αλλαγές στην Κίνα.
Η μεγαλύτερη αγορά αυτοκινήτου στον κόσμο υπήρξε επί δεκαετίες βασική πηγή κερδοφορίας για τον γερμανικό Όμιλο. Η ταχύτατη άνοδος των εγχώριων κινεζικών εταιρειών, ιδιαίτερα στα ηλεκτρικά και εξηλεκτρισμένα μοντέλα, έχει αλλάξει όμως τις ισορροπίες και πιέζει σημαντικά τους ευρωπαϊκούς κατασκευαστές.
Οι πιθανές νέες περικοπές στη Volkswagen ξεπερνούν πλέον τα όρια μιας επιχειρηματικής αναδιάρθρωσης και αποκτούν πολιτικές διαστάσεις στη Γερμανία. Ο Όμιλος αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους ιδιωτικούς εργοδότες της χώρας και οποιαδήποτε απόφαση για κλείσιμο μεγάλων εγκαταστάσεων θα είχε άμεσες συνέπειες στις τοπικές οικονομίες και σε χιλιάδες θέσεις εργασίας που συνδέονται έμμεσα με τα εργοστάσια.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Τσβίκαου, ενός από τα σημαντικότερα κέντρα παραγωγής ηλεκτρικών μοντέλων του Volkswagen Group. Ο πρωθυπουργός της Σαξονίας, Michael Kretschmer, έχει ήδη παρέμβει στη συζήτηση, ζητώντας συνεργασία μεταξύ εργαζομένων, διοίκησης και πολιτικής ηγεσίας ώστε να περιοριστούν οι κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες μιας νέας αναδιάρθρωσης.
Όλα τα βλέμματα στρέφονται πλέον στη συνεδρίαση της 4ης Σεπτεμβρίου. Για τη διοίκηση της Volkswagen το ζητούμενο είναι να μειώσει ένα κόστος που θεωρεί ότι δεν μπορεί πλέον να διατηρηθεί στα σημερινά επίπεδα. Για τους εργαζομένους, αντίθετα, η επαναφορά στο τραπέζι του κλεισίματος εργοστασίων και δεκάδων χιλιάδων επιπλέον περικοπών σημαίνει ότι μια σύγκρουση που θεωρούσαν πως είχε κλείσει, τώρα ξεκινά ξανά και πιθανότατα σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα.
