Οι τρεις μεγάλοι ευρωπαϊκοί όμιλοι βρίσκουν κοινό έδαφος απέναντι στις πιέσεις που δέχεται η αυτοκινητοβιομηχανία, ζητώντας πιο ευέλικτους κανόνες για τις εκπομπές CO₂ και κίνητρα για την παραγωγή προσιτών ηλεκτρικών αυτοκινήτων στην Ευρώπη.
Οι μεγαλύτεροι κατασκευαστές αυτοκινήτων της Ευρώπης φαίνεται πως αφήνουν στην άκρη τις μεταξύ τους διαφορές, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά το μέλλον της ευρωπαϊκής αυτοκινητοβιομηχανίας. Η Stellantis, η Volkswagen και η Renault διαμορφώνουν κοινή στάση απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ζητώντας αλλαγές στο κανονιστικό πλαίσιο που θα επιτρέψουν στις εταιρείες να παραμείνουν ανταγωνιστικές, ιδιαίτερα απέναντι στην αυξανόμενη παρουσία των κινεζικών κατασκευαστών.
Το μήνυμα ήρθε από τον διευθύνοντα σύμβουλο της Stellantis, Antonio Filosa, ο οποίος, μιλώντας σε δημοσιογράφους στο περιθώριο του Σαλονιού Αυτοκινήτου του Παρισιού, συμφώνησε με την πρωτοβουλία των επικεφαλής της Volkswagen, Oliver Blume, και της Renault, François Provost, για συντονισμένη παρέμβαση προς τις ευρωπαϊκές αρχές.
Ο Filosa ξεκαθάρισε ότι είναι υπέρ της κοινής αντιμετώπισης των ζητημάτων που επηρεάζουν ολόκληρο τον κλάδο. Στο επίκεντρο βρίσκονται δύο βασικά θέματα: η αναθεώρηση των κανόνων για τις εκπομπές CO₂ και η ουσιαστική στήριξη των αυτοκινήτων που σχεδιάζονται και κατασκευάζονται στην Ευρώπη.
Σύμφωνα με τον επικεφαλής της Stellantis, η ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία χρειάζεται επειγόντως μεγαλύτερη ευελιξία στην εφαρμογή των περιβαλλοντικών στόχων. Η ανάγκη αυτή αφορά τόσο τα επιβατικά αυτοκίνητα όσο και τα ελαφρά επαγγελματικά οχήματα, για τα οποία οι πιέσεις θεωρούνται ακόμη μεγαλύτερες. Το ζητούμενο, όπως υποστήριξε, δεν είναι η εγκατάλειψη της ηλεκτροκίνησης, αλλά η δημιουργία συνθηκών που θα επιτρέψουν στους κατασκευαστές να επενδύουν χωρίς να χάνουν την ανταγωνιστικότητά τους.
Εξίσου σημαντική είναι η πρόταση για το Made in Europe, ένα πλαίσιο κινήτρων που θα επιβραβεύει τις εταιρείες οι οποίες διατηρούν στην Ευρώπη τη σχεδίαση, την έρευνα, την εξέλιξη, την παραγωγή και το δίκτυο προμηθευτών τους. Με αυτόν τον τρόπο, οι κατασκευαστές επιδιώκουν να περιορίσουν το ανταγωνιστικό μειονέκτημα που αντιμετωπίζουν απέναντι σε εταιρείες με χαμηλότερο κόστος παραγωγής.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η θέση της Stellantis για τη νέα κατηγορία προσιτών ηλεκτρικών αυτοκινήτων, γνωστή ως E-Car. Ο Filosa διευκρίνισε ότι ο όμιλος δεν ζητά τη δημιουργία μιας ξεχωριστής κατηγορίας οχημάτων με διαφορετική έγκριση τύπου, αλλά ειδική μεταχείριση στον υπολογισμό των εκπομπών CO₂ για τα μικρά ηλεκτρικά αυτοκίνητα ευρωπαϊκής παραγωγής.
Η πρόταση αφορά κυρίως μοντέλα με μήκος κάτω από 4,2 μέτρα, τα οποία θα μπορούν να πωλούνται σε τιμές κοντά στις 15.000 ευρώ. Για αυτά τα αυτοκίνητα, η Stellantis ζητά την εφαρμογή ενός συστήματος επιπλέον πιστώσεων, των λεγόμενων supercredits. Στην πράξη, κάθε τέτοιο ηλεκτρικό θα έχει μεγαλύτερη βαρύτητα στον υπολογισμό της συμμόρφωσης ενός κατασκευαστή με τους στόχους εκπομπών CO₂.
Πρόκειται για μια πρόταση που θα μπορούσε να ενισχύσει σημαντικά την παραγωγή μικρών και οικονομικών ηλεκτρικών μοντέλων στην Ευρώπη. Οι κατασκευαστές θα αποκτούσαν ένα επιπλέον κίνητρο να επενδύσουν σε αυτή την κατηγορία, χωρίς να απαιτείται η χαλάρωση των προδιαγραφών ασφάλειας ή η δημιουργία μιας νέας κατηγορίας αντίστοιχης με τα ελαφρά τετράκυκλα.
Ο Filosa αναφέρθηκε και στις πρόσφατες κινήσεις μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Κίνας για τον περιορισμό των εισαγωγών υβριδικών αυτοκινήτων. Παρότι απέφυγε να τοποθετηθεί οριστικά πριν εξετάσει τις λεπτομέρειες της συμφωνίας, χαρακτήρισε την εξέλιξη θετικό πρώτο βήμα προς την προστασία της ευρωπαϊκής παραγωγής.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα, ωστόσο, παραμένει ο χρόνος. Οι ευρωπαϊκοί όμιλοι θεωρούν ότι οι αποφάσεις πρέπει να ληφθούν σύντομα, καθώς η αγορά αλλάζει με ταχύτητα και οι επενδύσεις για τα επόμενα χρόνια προγραμματίζονται ήδη. Ο επικεφαλής της Stellantis αναγνώρισε ότι ενδέχεται να χρειαστούν συμβιβασμοί μεταξύ των εμπλεκόμενων πλευρών, επιμένοντας όμως ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρέπει να κινηθεί γρήγορα.
Η κοινή στάση των Stellantis, Volkswagen και Renault δεν σημαίνει ότι οι τρεις όμιλοι σχεδιάζουν κάποια εμπορική ή βιομηχανική συμμαχία. Δείχνει, όμως, ότι οι μεγαλύτεροι παίκτες της ευρωπαϊκής αγοράς αναγνωρίζουν πλέον κοινά προβλήματα και επιδιώκουν να επηρεάσουν από κοινού τις αποφάσεις των Βρυξελλών. Το κατά πόσο οι προτάσεις τους θα μετατραπούν σε συγκεκριμένα μέτρα θα φανεί το επόμενο διάστημα.
