Ένα πρωτοποριακό drone που συνδυάζει θερμικές κάμερες, τεχνητή νοημοσύνη και προηγμένους αλγορίθμους αναζήτησης υπόσχεται να μειώσει δραστικά τον χρόνο εντοπισμού ανθρώπων που πέφτουν στη θάλασσα. Πίσω από την εξέλιξή του βρίσκεται ο Έλληνας διδακτορικός ερευνητής Δημοσθένης Αγγελής.
Η έγκαιρη διάσωση ενός ανθρώπου που έχει πέσει στη θάλασσα αποτελεί μία από τις δυσκολότερες επιχειρήσεις για τα πληρώματα πλοίων και τις υπηρεσίες έρευνας και διάσωσης. Τα πρώτα λεπτά μετά το ατύχημα είναι καθοριστικά, καθώς η απόσταση από το σημείο της πτώσης αυξάνεται γρήγορα λόγω του ανέμου, των θαλάσσιων ρευμάτων και της πορείας του πλοίου.
Με στόχο να αντιμετωπιστεί αυτό το πρόβλημα, ερευνητές του Τεχνικού Πανεπιστημίου της Δανίας εξελίσσουν ένα προηγμένο drone έρευνας και διάσωσης, στο οποίο συμμετέχει ενεργά ο Έλληνας διδακτορικός ερευνητής Δημοσθένης Αγγελής. Το εναέριο σύστημα έχει σχεδιαστεί ώστε να απογειώνεται αμέσως μόλις δηλωθεί περιστατικό «άνθρωπος στη θάλασσα», ξεκινώντας την αναζήτηση χωρίς να απαιτείται να ολοκληρωθούν οι χρονοβόρες διαδικασίες που ακολουθούν συνήθως τα πλοία.
Σε αντίθεση με τις συμβατικές επιχειρήσεις, όπου απαιτείται η επιβράδυνση ή ακόμη και η αλλαγή πορείας του πλοίου πριν ξεκινήσει η αναζήτηση, το drone μπορεί να βρεθεί στον αέρα μέσα σε ελάχιστο χρόνο και να καλύψει άμεσα την περιοχή όπου εκτιμάται ότι βρίσκεται ο ναυαγός.
Το πρωτότυπο έχει διάμετρο περίπου 2,4 μέτρα, ζυγίζει σχεδόν 25 κιλά και διαθέτει αυτονομία πτήσης περίπου 30 λεπτών. Παράλληλα, μπορεί να μεταφέρει φορτίο έως και 20 κιλά, ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες, ενώ είναι σε θέση να επιτηρεί περιοχή που φτάνει το ένα τετραγωνικό χιλιόμετρο.
Καθοριστικό ρόλο στις δυνατότητές του παίζει ο εξοπλισμός αισθητήρων. Το drone συνδυάζει συμβατική κάμερα υψηλής ανάλυσης, υπέρυθρη κάμερα και θερμική κάμερα, επιτρέποντας τον εντοπισμό ανθρώπινης παρουσίας ακόμη και κατά τη διάρκεια της νύχτας ή όταν η ορατότητα είναι περιορισμένη. Η θερμική απεικόνιση μπορεί να αναγνωρίσει τη διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ του ανθρώπινου σώματος και της επιφάνειας της θάλασσας, αυξάνοντας σημαντικά τις πιθανότητες εντοπισμού.
Εξίσου σημαντικό είναι και το λογισμικό του συστήματος. Μέσω αλγορίθμων τεχνητής νοημοσύνης, το drone υπολογίζει το πιθανότερο σημείο όπου μπορεί να βρίσκεται ο άνθρωπος που αγνοείται, αξιοποιώντας δεδομένα όπως η πορεία και η ταχύτητα του πλοίου, ο χρόνος που έχει περάσει από την πτώση, η ένταση και η διεύθυνση του ανέμου, καθώς και τα θαλάσσια ρεύματα. Με αυτόν τον τρόπο περιορίζει σημαντικά την περιοχή αναζήτησης και αυξάνει την αποτελεσματικότητα της επιχείρησης.
Οι μέχρι σήμερα δοκιμές είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικές. Σύμφωνα με τους ερευνητές, το σύστημα έχει επιτύχει ποσοστά εντοπισμού που ξεπερνούν το 80%, τόσο σε χερσαίες δοκιμές όσο και σε πραγματικές δοκιμές στη θαλάσσια περιοχή του Κάτεγκατ, ανάμεσα στη Δανία και τη Σουηδία. Για την αξιολόγηση της απόδοσής του χρησιμοποιήθηκε ειδικό ανθρωποειδές ομοίωμα εξοπλισμένο με θερμαινόμενο γιλέκο, ώστε να προσομοιώνεται όσο το δυνατόν πιο ρεαλιστικά η παρουσία ενός ανθρώπου στη θάλασσα.
Η επόμενη φάση του προγράμματος προβλέπει ακόμη μεγαλύτερες δυνατότητες. Οι ερευνητές εξελίσσουν σύστημα μεταφοράς και ρίψης φουσκωτού σωσιβίου με ενσωματωμένο GPS, ώστε το drone να μπορεί όχι μόνο να εντοπίζει τον ναυαγό, αλλά και να του παρέχει άμεσα βοήθεια μέχρι να φτάσουν τα σωστικά μέσα.
Παράλληλα, βρίσκεται σε εξέλιξη η εξέλιξη ενός αυτόματου συστήματος προσγείωσης σε κινούμενα πλοία. Χάρη σε τεχνολογίες οπτικής αναγνώρισης σε πραγματικό χρόνο, το drone θα μπορεί να υπολογίζει συνεχώς τη θέση και τις κινήσεις του καταστρώματος, επιστρέφοντας με ασφάλεια ακόμη και όταν επικρατούν έντονος κυματισμός και δυσμενείς καιρικές συνθήκες.
Αν το πρόγραμμα ολοκληρωθεί με επιτυχία, η συγκεκριμένη τεχνολογία θα μπορούσε να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο πραγματοποιούνται οι επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης στη θάλασσα, αυξάνοντας τις πιθανότητες επιβίωσης στα πρώτα, κρίσιμα λεπτά μετά από ένα ατύχημα.
